We are all just prisoners here, of our own device.

18 Jul 2014

Ανακαλύψεις και λοιπά

Ανακαλύψεις και λοιπά που ανακάλυψα, συνειδητοποίησα, συνέβησαν και λοιπά τον τελευταίο καιρό, δηλαδή εδώ και πολύ καιρό. 

Από τις μεγαλύτερές μου ανακαλύψεις ήταν το γεγονός ότι δένομαι πολύ εύκολα με τους ανθρώπους. Αρκεί μια μικρή ειλικρινής συζήτηση ή σε άλλες περιστάσεις κάτι πιο κοντινό για να δεθώ μαζί τους. Φυσικά αυτό δεν ισχύει για τους άλλους πάντοτε, οπότε βρισκόμαστε σε μια άνιση σχέση. Παρόλα αυτά, όπως πολλά πράγματα, δεν μπαίνω σε διαδικασίες να εκφράσω ιδιαίτερα αυτό μου το δέσιμο κυρίως γιατί αντιλαμβάνομαι ότι δεν ισχύει το ίδιο και για τον αποδέκτη.

Και ενώ συμβαίνει αυτό, να δένομαι τόσο εύκολα, ανακάλυψα ότι δεν μπορώ να δεσμευτώ με την ίδια ευκολία. Ακόμα και η παραμικρή υποψία δέσμευσης σε οποιαδήποτε σχέση με κάνει να ξενερώνω. Θυμάμαι την επομένη μιας ειλικρινούς συζήτησης για συναισθήματα πόσο ελεύθερος και ανεξάρτητος ένοιωθα. Βέβαια η συζήτηση συν τοις άλλοις από μεριάς μου επέφερε περισσότερο, ανεκπλήρωτο, δέσιμο.

Όπως παρατήρησα, πολλοί άνθρωποι τείνουν να το παρεξηγούν αυτό. Ούτε και εγώ έχω καταφέρει να το αποσαφηνίσω. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι όταν ζητούν ή επικαλούνται μια σχέση για να γίνει κάτι. <<Πες μου γιατί είμαστε φίλοι>> ή <<πες μου γιατί *επιχείρημα που υποννοεί διάφορα ερωτικά ή μη*>> και άλλα τέτοια. Παρατήρησα λοιπόν ότι κατά κάποιο τρόπο το να ορίσει κάποιο άτομο την σχέση μου μαζί του και στο όνομα αυτής να πρέπει εγώ να λογοδοτήσω μου φαίνεται πολύ δεσμευτικό. Σίγουρα αυτή η εξήγηση δεν βοηθάει, αλλά απλά τα κάνει χειρότερα. Η παρατήρηση αυτή εκφράζεται καλύτερα ίσως στο γεγονός ότι οποιαδήποτε ερώτηση για το τι έκανα σήμερα ή γενικά εμπείπτει στο πλαίσιο ελέγχου κατ' εμέ. Ακόμα χειρότερα στην εξήγηση. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν χρησιμοποιώ ποτέ το κινητό μου, προς μεγάλη αποδοκιμασία των πάντων. Το γεγονός ότι μπορεί το οποιοδήποτε πρόσωπο να με βρει οποιαδήποτε στιγμή είναι συγκλονιστική.

Παρόλα αυτά, αποφεύγοντας τις δεσμεύσεις και δενόμενος εύκολα επηρεάζομαι πολύ εύκολα από τους ανθρώπους. Και αυτό από την άποψη ότι προσπαθώ να αντλήσω όσα περισσότερα μπορώ από τα χαρακτηριστικά τους που με εντυπωσιάζουν έτσι ώστε να βελτιωθώ και εγώ ο ίδιος. Σε μια από τις ιδιάζουσες συζητήσεις του τελευταίου διαστήματος ρωτήθηκα γιατί θέλω να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος ή να βελτιώνομαι. Δεν μπόρεσα να απαντήσω ξεκάθαρα ούτε σ' αυτή την ερώτηση.

Κοντά με τις δεσμεύσεις ανακάλυψα ότι είναι καλύτερο να έχεις ένα μικρο πλάνο αντί για ένα μάκρο. Είναι καλύτερα δηλαδή να σκέφτομαι περισσότερο το τώρα παρά το μεθαύριο. Ή να μην ενδιαφέρομαι άμεσα για το μεθαύριο. Και αυτό δυσκολεύομαι να το εκφράσω. Ανακάλυψα ότι μου αρέσει περισσότερο να σκέφτομαι μικροπρόθεσμα και όχι μακροπρόθεσμα, ειδικά όταν πρόκειται για τους ανθρώπους. Αν σκέφτεσαι πώς θα είστε μετά από 1 χρόνο (για ένα φοιτητή αυτό είναι μακροπρόθεσμα) τότε έχεις πρόβλημα. Βέβαια όπως και τις δεσμεύσεις που συνδέονται με αυτό πολλοί τείνουν να το αντιλαμβάνονται παντελώς αλλιώς. Ευφημερία και απλά για διασκέδαση είναι αυτά για τα οποία με κατηγόρησαν σε μια απόπειρα εξήγησης.

Ανακάλυψα ακόμα ότι επειγόντως θέλω μια αλλαγή στην ζωή μου. Η πόλη μου με περιορίζει. Σίγουρα όχι όπως περιορίζει εσένα αλλά το κάνει. Μετά από 3 χρόνια εδώ δεν υπάρχει κάτι ιδαίτερα καινούργιο για να ανακαλύψεις. Ακόμα και τα πρόσωπα, όσες εκατοντάδες φοιτήτριες και φοιτητές και αν υπάρχουν, είναι τα ίδια και τα ίδια. Στην αρχή με ενθουσίαζε όταν γνώριζα κάποιο άτομο που γνώριζε κάποιο άλλο άτομο με το οποίο είχαμε μια.έναν κοινή/ό γνωστή/ό. Πλέον μου φαίνεται απίστευτα άνιαρο. Είναι σαν να βρίσκομαι στο σχολείο όπου όλοι και όλες γνωρίζονται με όλους και όλες, αλλά απλά έχουν συγκεκριμένες παρέες.

Και εκτός από μια αλλαγή περιβάλλοντος, μανιωδώς ψάχνω και για μια αλλαγή πάνω μου.

Ανακάλυψα, συνεχίζοντας τον παράλογο, ότι αν κάποιο άτομο έχει δυνατότητες να με εντυπωσιάσει αυτό μπορεί να το κάνει πολύ εύκολα. Και προφανώς αυτό σε ερωτικού περιεχομένου πλαίσια είναι επικίνδυνο γιατί όπως ανέφερα δένομαι εύκολα.

Ανακάλυψα Παρατήρησα, για να αλλάξω και ρήμα, ότι όσοι και όσες έχουν πάει/θα πάνε Erasmus περιββάλλονται από ένα μυστήριο κύρος που δεν μπορώ να καταλάβω, σαν να κάνουν κάτι το εξωπραγματικό μερικές φορές. Σε άλλες περιπτώσεις βέβαια περνά παντελώς αδιάφορο. Έτσι και εγώ που θα πάω Erasmus και δη στο Βερολίνο έχω το ανάλογο πρεστίζ αναλόγως την περίσταση. 

Ανακάλυψα με μεγάλη μου θλίψη ότι η ζωή πολλών φοιτητών και φοιτητριών και ειδικότερα η δική μου είναι προδιαγεγραμμένη σε γενικές γραμμές. Ξέρεις λίγο πολύ τι θα κάνεις αφού τελειώσεις. Ή θα βρεις δουλειά ή θα κάνεις μεταπτυχιακό. Όλα τα ενδιάμεσα απλά είναι στατιστικές αποκλίσεις και δεν θεωρούνται τόσο πολύ κάτι συνηθισμένο. Το χειρότερο όμως δεν είναι ότι ξέρεις περίπου τι σε περιμένει μετά, αλλά αυτό που θα ακολουθήσει αν το δεις στο απώτερο μέλλον. Το να βρεις δουλειά σημαίνει ότι σε παραπλήσιους κλάδους θα κινηθείς μέχρι μια κάποια ηλικία, όπου θα γνωρίσεις κάποιον ή κάποια, ίσως δεν γίνει τίποτα μέχρι που θα γνωρίσεις έναν ή μια άλλον ή άλλη κάποιο ή κάποια, θα μείνετε μαζί, θα παντρευτείτε, θα κάνετε παιδιά, ίσως χωρίσετε, και θα πεθάνεις. Από την άλλη το να κάνεις μεταπτυχιακό προσθέτει άλλα λίγα χρόνια στην τυπική ελευθερία σου, μετά από αυτό ίσως κάνεις και διδακτορικό αν έχεις τα κότσια ή την φαντασία για κάτι πρωτότυπο, μετά και εδώ θα βρεις μια κάποια δουλειά, θα γνωρίσεις κάποιον ή κάποια, μπορεί να μη γίνει τίποτα μεταξύ σας, αλλά κάποιος ή κάποια άλλος ή άλλη θα βρεθεί, θα μείνετε μαζί, θα παντρευτείτε, θα κάνετε παιδιά, ίσως χωρίσετε και θα πεθάνεις. Τίποτα ασυνήθιστο σε δύο τόσο διαφορετικές βιογραφίες. Το κάνουν τόσοι άλλοι άνθρωποι ανά τον κόσμο γιατί όχι και εσύ;
Σε αυτά τα πλαίσια έχω βαλθεί να βρω μια άλλη επιλογή, σκεφτόμενος συνεχώς ότι και αυτή εν τέλει δεν αποτελεί διαφορά από το δεδομένο, αφού όλες οι επιλογές μας είναι προκαθορισμένες από το σύστημα.

Από τις ενδιαφέρουσες συζητήσεις προέκυψε ένα περίεργο δίλημμα που δεν είχα σκεφτεί προηγουμένως. Ας το πάρω από την αρχή. Ένα από τα πράγματα που με ενοχλούν στην Ελλάδα, είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζονται μεταξύ τους, όταν δεν γνωρίζονται, σαν να είναι αόρατοι ή καλύτερα ημιδιάφανοι, γιατί ενώ τους βλέπουν για να τους αποφύγουν, όταν τους χτυπούν δεν φαίνεται να δίνουν ιδιαίτερη σημασία. Αυτό μεταφορικά και μη. Αναφέροντας λοιπόν αυτή μου την παρατήρηση, έλαβα την απάντηση που έλεγε, γιατί να φύγεις και να μην αντιμετωπίσεις το πρόβλημα; Φυσικά αυτό σε κάποια άλλη περίπτωση θα άρμοζε καλύτερα, δηλαδή για παράδειγμα στην περίπτωση που κάποιος/α θέλει να φύγει γιατί καταπιέζεται σεξουαλικά από την κοινωνία, τότε το επιχείρημα του να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα αντί να φύγεις θα έστεκε απόλυτα. Ωστόσο επαρκούσε για να μου βάλει αυτή την σκέψη. Εν τέλει βέβαια δεν με βλέπω να καταλήγω να συμμερίζομαι αυτή την άποψη. Εξάλλου σκέφτηκα μερικά αντεπιχειρήματα μόλις.

Τέλος, ανακάλυψα ότι είναι επικίνδυνο, από πολλές απόψεις, να ξέρουν οι άλλοι πού μένεις ή να ξέρεις που μένουν άλλοι. Αυτό μπορεί να καταλήξει σε αμήχανες ή άβολες και περίπλοκες καταστάσεις για κάποια από τις δύο πλευρές. Ή να καταλήξει κανείς να περνάει από εκεί τριγύρω σε μια προσπάθεια να προκαλέσει την τύχη του (η οποία τότε δεν λέγεται τύχη), ή να βρίσκει αφορμές να περάσει από εκεί just for the shake of what happened.



Και κάτι που διάβασα και για εμένα μου φάνηκε εντυπωσιακό:
(...) Επίσης, ως μια απόπειρα για έναν μη σεξιστικό επιστημονικό λόγο, οι γενικευμένες, απρόσωπες αναφορές γίνονται στο θηλυκό και όχι στο αρσενικό γένος (!)
   στο Φύλο-Σώμα-Σεξουαλικότητα
Σπηλιώτης Κ & Χαλάτσης Γ. - Αναπαραστάσεις για το φύλο και τον σεξουαλικό προσανατολισμό στις ταυτότητες των ελληνικών ΛΟΑΤΚ ιστολογίων

δηλαδή, αντί για, κάποιος από το πλήθος άρχισε να φωνάζει συνθήματα... γίνεται, κάποια από το πλήθος άρχισε να φωνάζει συνθήματα... και λοιπά και λοιπά



γούστα είναι αυτά :)


ΥΓ: επίσης ανακάλυψα ότι δεν έχω πολλά πράγματα γράψω πια εδώ. Είτε γιατί δεν με απασχολούν πράγματα τόσο έντονα επειδή απλά τα ξεπερνώ ή προσαρμόζομαι, είτε γιατί δεν προλαβαίνω ή δεν έχω διάθεση να γράψω κάτι που θα μου πάρει πάνω από μισή ώρα. Για παράδειγμα η συγκεκριμένη ανάρτηση ολοκληρώθηκε σε δύο σκέλη με διαφορά δύο ημερών το κάθε ένα. 

5 comments:

Purple Rompishness * said...

μ'άρεσε το κείμενό σου :)
να σου πω εγώ τί ανακάλυψα διαβάζοντας αυτό το κείμενο ...

αρχικά , θα συμμεριστώ αυτό που είπες για το δέσιμο και την δέσμευση .
Εγώ πάλι εξαιτίας αυτού , προσπαθούσα να μην δένομαι και πολύ , αν μπορούσα και καθόλου .. μα κατάλαβα οτι δεν έχει αρκετή πλάκα αυτό ,
άσε που είναι και ανεπόφευκτο , όλο και κάποιο άτομο θα χρειαστείς .. φιλικού, ερωτικού χαρακτήρα ..
- αυτό βέβαια , δεν παύει το γεγονός να είμαι δύσκολος και παράξενος άνθρωπος ολίγον τι ;ΡΡ - .
Αυτό όσο αφορά το δέσιμο ..
Για την δέσμευση δεν θα προσθέσω κάτι , ευχαριστώ .
Άσε που δε την ξέρω την κυρία ..?! Βέβαια , ούτε αυτό θα το αποφύγω , αλλά δεεε βαριέσαι .. ~.^

_Πολύ καιρό τώρα προσπαθώ να κατανοήσω αν όντως είναι καλό να δένεσαι ή όχι ???? _ χμμου .

Όσο γι αυτό που είπες παρακάτω ,
Σίγουρα και δεν ορίζονται όλες οι σχέσεις
Δεν μπορείς να τις ορίσεις όλες!! Όταν όμως , φτάνεις στο σημείο να αναρωτιέσαι κάτι τέτοιο , δεν είναι γτ δεν είχες κάτι να κάνεις .. δλδ από πίσω του έχει σοβαρό συλλογισμό . αυτό έχω καταλάβει εγώ τουλάχιστον .. ^^

Αυτό με το κινητό νμζ είναι περισσότερο μια ¨συνήθεια¨.. Ας πούμε , όταν δεν το πολυχρησιμοποιούσα γτ δεν ήμουν δεμένη με αυτό , δεν με ένοιαζε κιόλας .. Όταν -μετά από μερικά κραξίματα - έπεσα σε αυτό τον λάκκο , το ΄χα πιο στο νού μου πια . Γνκ , είναι οι συνθήκες που σε ωθούν στην επικοινωνία μέσω αυτού .

Γτ σου ξυπνάνε έναν καλύτερο εαυτό ίσως??
Γτ θέλεις και οι άλλοι να νιώσουν τόσο καλά όσο εσύ κοντά τους ??
Γτ ορισμένες φορές βγαίνει αυθόρμητα .

Και ναι , συμφωνώ και γω για το μικρό πλάνο αντί του μακρού .. πρόσεχε μόνο , αν θα σκέφτεσαι μακριά το πως θα το κάνεις .. το καλύτερο βέβαια είναι να μη το κάνεις , αλλά στην περίπτωση και .!
;Ρ ^^
Στην ευφημερία βέβαια ,και στην διασκέδαση δεν βλέπω κάτι αρνητικό ..γτ να μην ζεις το τώρα ;;!! Φυσικά και θα υπάρχουν ¨κάποιες απώλειες ¨
, δυστυχώς όμως δεν μπορείς να πάρεις πολλά μονοπάτια μαζί , κάποιο διαλέγεις ( για το τώρα , για το μετά , ακόμα και για το πριν ;) )
Μη πιέζεις τόσο τον εαυτό σου ,
εκτός και αν η συνθήκη το αξίζει να το ψάξεις περισσότερο απ' όσο αρμόζει . (:

Να την κάνεις την αλλαγή (: Αν και πιστεύω ότι έχει ήδη γίνει

Είπαμε , για το αν είναι να κοιτάμε τόσο μακριά ...
Και ακόμα, και να είναι προκαθορισμένη η πορεία
έχουμε το περιθώριο των επιλογών , μπορείς να προσθέσεις μία επιλογή εσύ πιο μετά ........ ;) :)

Μήπως έγραψα πολλά ??!
Τέσπα αυτά :) :) !!!
Φιλιάα

Abraxas said...

Στο Memoirs of a Beatnik διάβασα μια ενδιαφέρουσα απάντηση σε μια ερώτηση-πρόταση που επιδίωκε να προσδιορίσει μια σχέση.
Προφανώς δεν θυμάμαι την απάντηση :P
Θα πρέπει να ξανακοιτάξω το βιβλίο.

Θα έλεγα πως το αμοιβαίο δέσιμο είναι καλό. Αλλά αν δεν είναι αμοιβαίο είναι επικίνδυνο νομίζω :)

Αλλά ναι, ο προσδιορισμός υποννοεί και προϋποθέτει σοβαρό συλλογισμό

:) Και πάλι σε ευχαριστώ για τα σχόλια και που με έκανες να με ξαναδιαβάσω.

Και συγγνώμη που απαντάω με διαφορά ημερών σε κάθε σχόλιο :P
Έχω αποκτήσει ιδιαίτερες σχέσεις εδώ στα ξένα με την αναβολή :) :)

Πολλά φιλιά (:

Purple Rompishness * said...

Τί πραγματεύεται το βιβλίο γενικά ??!
χαχαχ:Ρ ^^ οκ.

Λες ε?! Χμ, Ρίσκα είναι αυτά ! Αν δεν τα πάρεις δε θα μάθεις ?!

Κάθε φορά που αναρωτιώμαστε πως μας βλέπουν κάποιοι συγκεκριμένοι άλλοι , "πάντα" υπάρχει λόγος από πίσω !! Μπορεί να μη το κατανοούμε ευθύς αμέσως , αλλά στο καιρό όλα φαίνονται αλλιώς (στη πάροδο .) ..
άραγε , λες να 'ναι έτσι ..?? ^.^

^^ παρακαλώώώ ♥

χαχαχα ;)

φιλιάάά :**

Abraxas said...

Το βιβλίο πραγματεύεται (:P) μέσα από το κίνημα του Beat τις σεξουαλικές εμπειρίες μιας γυναίκας την δεκαετία του 50

Όχι για προσωπικότητες που ερεθίζονται εύκολα με οτιδήποτε, θα έλεγα :D

Purple Rompishness * said...

aha .. καλό ??

αχαχαχαχα 9α το 'χω στα υπόψιν μου ;Ρ