We are all just prisoners here, of our own device.

18 Apr 2014

Δεν ξέρω ακριβώς τι θέλω να γράψω, απλά αισθάνομαι ότι θα ήθελα να κρατήσω αυτή την ανάμνηση κάπου αφού τα χαρτιά εδώ που είμαι δεν τα εμπιστεύομαι καθόλου. 

Μετά από πολύ αλλά και λίγο ταυτόχρονα καιρό ξαναμίλησα με ένα μοναδικό για εμένα άτομο. 

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η ειλικρίνεια που εξακολουθώ να έχω μαζί του και η ευκολία του να πω ό,τι σκέφτομαι και νοιώθω. 

Και όσο και να κάθομαι να σκέφτομαι κάτι παραπάνω για να σημειώσω εδώ, απλά δεν το πετυχαίνω. 

...ήταν μια μικρή στιγμή ευτυχίας. 





Χαίρομαι που υπάρχεις π.









2 comments:

Purple Rompishness * said...

Μπράβο σου ^^!!!!!
Εύχομαι να 'χεις κι άλλες τέτοιες στιγμές ευτυχίας με αυτό το άτομο !

Καλό Πάσχα σου εύχομαι :) *****

Abraxas said...

:)

Δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο θα ήταν καλό να συμβεί.

Είναι ωραία ευχή όμως οφείλω να ομολογήσω.

Καλές διακοπές και σε εσένα (: