We are all just prisoners here, of our own device.

26 Feb 2014

Σήμερα τελείωσα την εξεταστική μου επιτέλους και νοιώθω υπερβολικά ανάλαφρος παρόλα όσα πρόκειται να έρθουν με τις αιτήσεις για τα ερασμους και τα επιδόματα στα οποία χρειάζεται να τρέχω για εξουσιοδοτήσεις επί εξουσιοδοτήσεων και τα διπλώματα γλώσσας που πρέπει να δώσω και να πάρω πριν τέλος μαρτίου αν θέλω να πάω στα ξένα. 
Επίσης είχα ανεπίσημες πληροφορίες για καλά νέα ως προς τις μελλοντικές πανεπιστημιακές μου βλέψεις οι οποίες συμπεριλαμβάνουν και ένα ταξίδι.
Στα πλαίσια του παραπάνω έχω στο μυαλό μου ένα συγκεκριμένο άτομο, τόσο επίμονα που με εντυπωσιάζει σε μια τέτοια άνω-κάτω περίοδο της ζωής μου.
Επίσης, σήμερα μετά την εξέταση είχα τάσεις να κλέψω κάτι στο σουπερ μάρκετ ή από κάπου αλλού, πράγμα ασυνήθιστο για εμένα που είμαι το παίζω ηθικός. Κάπου στον δρόμο έκλεψα μερικά λεμόνια. Ίσως φταίει ότι δεν έχω χρήματα ούτε για εισιτήριο λεωφορείου για το πανεπιστήμιο, με αποτέλεσμα να πηγαίνω με τα πόδια εκεί, κάτι που βρίσκω περίεργα ευχάριστο. 


(:

2 comments:

Purple Rompishness * said...

^_^
Καλή Επιτυχία
με όλα :)
Καλημέρα *

Abraxas said...

Ευχαριστώ ιδιαιτέρως
Και για τις ευχές και για την ανάγνωση.

Εγώ θα πω καλό βράδυ τώρα :)