We are all just prisoners here, of our own device.

1 Feb 2014

Τις τελευταίες μέρες

Φόραγα διαφορετικά ζευγάρια κάλτσες σε κάθε πόδι

Τσακώθηκα, επειδή ένα άτομο που εκτιμάω πολύ, δεν έχει υπομονή και δεν μπορεί να ελέγξει τα νεύρα του, ενώ έπρεπε να εργαστούμε για παρουσίαση σήμερα

Δεν πήγα στην επόμενη συνάντηση που είχαμε κανονίσει για να διαβάσουμε ως αποτέλεσμα του προηγουμένου


Αντ' αυτού πήγα και είδα ταινία σε ένα κέντρο για ψυχικά πάσχοντες που γίνεται στα πλαίσια ενός σεμιναρίου του τμήματός μου

Εκείνη την μέρα είχαν κοπή πίτας εκεί και κέρδισα το φλουρί
Πήρα δώρο 2 βιβλία
Προηγουμένως μια καθηγήτρια μου είχε χαρίσει 8 βιβλία 

Γύρισα σπίτι νοιώθωντας τυχερός και αναλογιζόμενος δύο αντίθετα θέματα
Την τύχη μου και την ατυχία μου
Από την μια το φλουρί και από την άλλη ο τσακωμός, και τα δύο την ίδια μέρα

Την επομένη είχα άλλη παρουσίαση με το παραπάνω άτομο, αλλά επειδή είχα προσβληθεί κρατούσα αποστάσεις. 

Μετά συναντηθήκαμε με τα άλλα μέλη της ομάδας για την άλλη παρουσίαση που δουλεύαμε όλοι μαζί
Είδα τι είχαν κάνει την χθεσινή μέρα που έλειπα και μετά από λίγο που μου πέρασε κάπως ο εκνευρισμός άρχισα να ασχολούμαι και εγώ

Κάπου σε αυτή την μέρα και με αφορμή τα νεύρα της προηγούμενης έγραψα ένα κείμενο σχετικά με τις δυσκολίες τις έρευνας που κάναμε, γιατί και το ότι τσακωθήκαμε για κάτι αφορούσε τα πλαίσια της εργασίας. Εγώ πίστευα ότι πρέπει να γίνει έτσι και το άλλο άτομο αλλιώς. Και αφού υπομονή δεν έχει, μαλώσαμε. Το ότι δεν έχει υπομονή είναι ''αντικειμενική'' παρατήρηση και όχι κατηγορία, αφού το γνωρίζει και το παραδέχεται και το ίδιο το άτομο. Το κείμενο, με πολλούς ενδοιασμούς, σκόπευα να το διαβάσω μετά την παρουσίασή μας

Δουλειά εκείνη την μέρα σχετικά με την εργασία δεν κάναμε ιδιαίτερα ούτε υπήρξαν εντάσεις και ήρθε η επόμενη

Οι δυο μας είχαμε συνάντηση με καθηγητή για μια έρευνα που κάνει ο ίδιος στα πλαίσια ενός σεμιναρίου του, οπότε συνεργαστήκαμε σαν να μην τρέχει τίποτα

Αργότερα, και αφού τελειώναμε με αυτά που ήθελε ο καθηγητής, έπρεπε να συναντηθούμε όλοι για την καταραμένη παρουσίαση που έσπερνε διχόνοιες. Φυσικά περιμέναμε δύο με τρεις ώρες να έρθει και το τελευταίο μέλος της τετραμελούς(!) ομάδας μας. 

''Αύριο παρουσιάζουμε'' ήταν το κλίμα που επικρατούσε και εμείς δεν είχαμε κάνει τίποτα ακόμα
Πασαλίψαμε την εργασία μας τελειώνοντας στις 2 και 30 τα μεσάνυχτα στο πανεπιστήμιο
Εγώ, τέτοια ώρα αναγκαστικά γυρίζω σπίτι μου με τα πόδια, αφού λεωφορείο δεν έχει

Με πολύ δισταγμό είπα ότι έγραψα ένα κείμενο για τις δυσκολίες που παρουσιάστηκαν κατά την διάρκεια της δουλειάς μας και μου ζήτησαν να τους το δώσω να το διαβάσουν και έτσι και έγινε
Ποτέ δεν είπα ότι θα το διαβάσω στο σεμινάριο όμως

Σήμερα παρουσιάζαμε την απαράδεκτη εργασία μας. Προφανώς το κείμενο τους έθιξε όταν το διάβασαν και έτσι, απλά με αγνοούσαν. Εγώ είχα αποφασίσει ότι δεν θα το διαβάσω στην τάξη ούτως ή άλλως. Αλλά αφού τελειώσαμε την παρουσίαση ο συνασπισμός είπε ότι έχει γραφτεί και ένα κείμενο για τις δυσκολίες που συναντήσαμε κατά την διάρκεια που δουλεύαμε, ενώ προηγουμένως με ρώτησαν κιόλας αν θα το διαβάσω και απάντησα αρνητικά. Εγώ όπως είχα κρίνει την κατάσταση, παραξενεύτηκα όταν άκουσα ότι θέλουν να το διαβάσουν

Αρνήθηκα να γίνει κάτι τέτοιο, και για κακή μου τύχη ένα μέλος της ομάδας είπε ότι μπορούμε να τα πούμε και χωρίς να διαβάσουμε κάτι. Με αυτή την αφορμή, το άτομο για το οποίο γράφω τόση ώρα, άδραξε την ευκαιρία και από δύο τρεις προτάσεις με υποννοούμενα πέρασε στην φανερή επίθεση

Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα ξεκατίνιασμα από πλευρά του και από πλευρά τους γενικά, μπροστά σε μια τάξη 20 ατόμων. Ρεζιλίκια. Τα επιχειρήματα, αυτό που θυμάμαι πιο έντονα για την ακρίβεια, ήταν ότι έβγαλα μια καταγγελία και σαν να την κόλλησα στους τοίχους, όπως οι παρατάξεις, τους κατηγορούσα για όλα όσα συνέβησαν όλες αυτές τις μέρες που συνεργαζόμασταν. Τα μόνα άτομα που είχαν διαβάσει το κείμενο βέβαια ήταν οι συνεργάτες μου που τώρα με κέντριζαν αδιακρίτως 

Το μεγαλύτερο ρεζιλίκι ήταν όταν μπήκε και η τάξη στην συζήτηση. Αφού έγινε μια μικρή κουβέντα για το αν θα έπρεπε να διαβαστεί το κείμενο ή όχι και μάλιστα αποσπασματικά, όπως κάνουν όσοι κατηγορούν άλλους με δόλο χρησιμοποιώντας μονάχα ό,τι τους συμφέρει, ένα κείμενο το οποίο αν και το είχα γράψει εγώ, δεν θα διαβαζόταν από εμένα, περάσαμε στην συζήτηση για το αν ήταν πρέπον να καθόμαστε και να μιλάμε για κάτι που αφορά την ομάδα μας και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο. Οι απόψεις ήταν από όλες τις πλευρές. Άλλοι έλεγαν ότι δεν κάνουμε ψυχοθεραπεία για να φέρνουμε ένα τέτοιο ζήτημα στην αίθουσα, άλλοι ισχυρίζονταν ότι αυτό έπρεπε να λυθεί, αφού σε επίπεδο ομάδας δεν έγινε κάτι τέτοιο, άλλοι έλεγαν ότι πρέπει να φύγουν γιατί έχουν και άλλο σεμινάριο (αυτοί ήταν γαμάτοι, γιατί μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα τολμούσαν και ρωτούσαν άσχετα πράγματα) και άλλοι αναρωτιόντουσαν γιατί θα πρέπει να κάνουν τους δικαστές (σε μια κατηγορία με μικρή υπεράσπιση)

Τα πράγματα που είπα για να υπερασπιστώ την θέση μου ήταν τα ίδια με αυτά που με ώθησαν να γράψω και το κείμενο. Γαμημένη κριτική και αναστοχαστικότητα. Αν ήθελα να κάνω επίθεση προσωπική μπορούσα να γράψω και λιγότερο διακριτικά ή και να τα πω στα ίδια τα άτομα

Στο κείμενο έγραφα σχετικά 
-με την έλλειψή μας να ανταπεξέλθουμε στα ζητήματα της εργασίας μας, καθώς μόνο θεωρία είχαμε κάνει και όχι εμπειρική έρευνα, με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσκολία να ξεκινήσουμε από κάπου
-με τα προβλήματα της υποκειμενικής κρίσης, καθώς είμαστε κοινωνιολόγοι, και δεν μπορούμε να τα παρουσιάζουμε όλα μέσα από τα μάτια μας, αλλά και μέσα από τα μάτια των άλλων
-με την μικρή βοήθεια που μας έδωσε ένα παραπλήσιο κείμενο που αφορούσε το ίδιο θέμα
-με τις εντάσεις που μπορούν να δημιουργηθούν εξαιτίας της κάθε διαφορετικής άποψης, αφού ο καθένας έχει διαφορετική προσωπικότητα που καθορίζεται από χίλιους δύο παράγοντες και
-σχετικά με κάποιες ίσως πιθανές λύσεις στα παραπάνω, όπως η υπομονή και η ηχογράφηση των συζητήσεων καθώς πολλά πράγματα που ειπώθηκαν μετά απλά χάθηκαν 

Όλο το κείμενο ήταν γραμμένο σε α' πληθυντικό και αναφερόταν και σε εμένα τον ίδιο πρώτα από όλα, αφού ήδη από την δεύτερη παράγραφο με εξέθετα ως προς την μέθοδο που ακολουθήσαμε και την αντίθετη αυτής που μου αρέσει περισσότερο, κάνοντάς με έτσι να ανίκανο να προσαρμοστώ τέλεια στην πρώτη  (ποιοτική vs ποσοτική ανάλυση). Είχα προσπαθήσει κιόλας να το γράψω με τέτοιο τρόπο που να προκαλεί και γέλιο σε όσους το διαβάσουν. Σε κάθε πρόβλημα που περιέγραφα, ανέφερα και ένα παράδειγμα από τις συναντήσεις μας για να εξηγήσω τι εννοώ, χωρίς να αναφέρομαι σε πρόσωπα και τι πίστευε ο καθένας. Γενικά και αόριστα. Κανένας, διαβάζοντας αυτό το κείμενο, και αυτό το ισχυρίζομαι χωρίς να αλλάζω γνώμη, δεν θα καταλάβαινε αν εμένα η άποψή μου ήταν η Χ ή η Ψ από το παράδειγμα που αναφερόταν. Τα παραδείγματα τα έθεσα ως ένδειξη των διλημμάτων που συναντήσαμε. Επίσης, αφού σκόπευα να το διαβάσω σε κοινό, είχα παραθέσει και μια μικρή παραπομπή, κάτι το οποίο επικαλέστηκαν για να με κατακρίνουν για την κατάκριση που τους έκανα. 

Αλλά όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται. 

Αν πραγματικά ήθελα να γράψω μια καταγγελία και ένα μεγάλο κατηγορώ με σκοπό το ξεκατίνιασμα, αυτά θα περιελάμβαναν τα εξής: (ακολουθεί και άλλο κουραστικό κείμενο)
το πώς κανείς, αν δεν σκεφτόμουν εγώ, δεν έκανε τον κόπο να πει κάτι ή να γράψει κάτι, το πώς το τελικό κείμενο, κατά 70% ήταν δική μου δουλειά, όταν οι υπόλοιποι επιδίδονταν σε φασώματα, χουφτώματα και γλωσσόφιλα βγάζοντας φωτογραφίες για το φεισμπουκ, το πώς το άτομο που με ξεκατίνιασε, όλη την ώρα ήταν με ένα κινητό στο χέρι τσατάροντας και γκομενίζοντας στο φεισμπουκ, και το μόνο παραγωγικό που είχε κάνει εκείνη την μέρα ήταν να θάψει το άτομο που καθυστέρησε, το πώς έμαθα για τα γκομενικά του καθενός, τις μικρές ασχολίες που είχαν και το πόσο άρεσε σε κάποιον να του παίρνουν πίπα ενώ πριν το θεωρούσε προσβλητικό για τις γυναίκες. Ακόμα την περίπτωση ενός τύπου που έμενε σε ένα διαμέρισμα που νοίκιαζε και οι σπιτονοικοκύρηδες τον καλούσαν κάθε μέρα για φαγητό μέχρι που έκανε σχέση με την γυναίκα του ζευγαριού και πηδιόντουσαν εν αγνοία του συζύγου και πώς με τον καιρό ο ενοικιαστής ζήτησε να το κάνουν στο σπίτι την στιγμή που θα είναι και ο άνδρας εκείνης εκεί και πώς του έριχναν χάπια για να κοιμηθεί και στο τέλος τον πήδαγε και αυτόν και πώς εκείνος πήγε σε γιατρό γιατί πονούσε και έμαθε ότι τον παίρνει από τον κώλο και αποφάσισε να μην πιει μια μέρα το κρασί του για να ανακαλύψει ότι τον γαμάει ο άλλος από πίσω με την γυναίκα του από δίπλα και πώς, εικάζουμε, τους σκότωσε, τον έναν ή και τους δύο, ο άνδρας στο τέλος. Ο πληροφορητής δεν ήξερε με ακρίβεια το τελευταίο. Το πώς, ενώ εγώ προσπαθούσα να συγκεντρωθώ, οι άλλοι χασκογέλαγαν και έλεγαν για το χούφτωμα του διευθυντή στην Alpha Bank της περιοχής σε μια υπάλληλο, το πώς θα πάνε ταξίδι ο καθένας σε άλλα μέρη αφού σε κάποιους τα πληρώνουν οι γκόμενοι, προσπαθώντας εκείνη την στιγμή μάλιστα να βρουν εισιτήρια ενώ έπρεπε να παραδόσουμε εργασία την επόμενη, το πώς με καλοπιάνανε για να συνεχίζω να γράφω (μου έκαναν μασαζ για παράδειγμα), αφού είχα στερέψει εμπνεύσεως, το πόσο άυπνοι είναι, τις φωτογραφίες με την πίτσα που θα επρόκειτο να φάμε με μορφασμούς λες και ήταν υπερτεράστιο πέος που μόλις είδε η πορνοσταρ, το πόσο μαλάκες είναι οι πρώην, όταν πριν ένα μήνα τα γλυκόλογα ήταν τόσα πολλά που μπορούσες να φτιάξεις μέλι για εξαγωγές μέχρι και την Κίνα, το πόσο άχρηστοι είναι κάποιοι άνδρες επειδή έχυσαν αμέσως, να πω εγώ ότι μικρή σημασία έχει το αν κάνουν πρώτη φορά σεξ, αν έχουν να κάνουν σεξ καιρό επειδή έκαναν εγχείρηση στο οσχέο και έμειναν με ένα αληθινό αρχίδι ως αποτέλεσμα, το πόσο καταθλιπτική είναι η ζωή μου επειδή μικρός δεν έβλεπα τηλεόραση και συγκεκριμένα κωνσταντίνου και ελένης και επομένως δεν ξέρω τι είναι το τακαμούρι και για αυτό τον λόγο δεν θα ήθελαν ποτέ να μου πάρουν βιογραφική συνέντευξη, και άλλα πολλά. 


Έτσι γίνεται ένα σωστό ξεκατίνιασμα, όχι με το να γράφεις τα μεθοδολογικά προβλήματα που αντιμετώπισες στην έρευνα σαν ομάδα. 





Και τώρα που κάθησα και τα έγραψα ηρέμησα κιόλας.

No comments: