We are all just prisoners here, of our own device.

18 Jan 2014

Οι Μεγάλες Προσδοκίες και Εγώ

Από τότε που διάβασα τις Μεγάλες Προσδοκίες, φοβάμαι συνεχώς μην καταλήξω και εγώ στο τέλος, σαν τον Pip, εκεί όπου άρχισα, έχοντας πετύχει καμμία(;) από τις Μεγάλες προσδοκίες μου και όντας δυστυχισμένος.

Σήμερα, λοιπόν, βίωσα μια κατάρρευση μιας Μεγάλης προσδοκίας και με έχει πάρει από κάτω.

Προσπαθώ να σκέφτομαι ότι τίποτα δεν είχα και τίποτα δεν έχασα στην συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά οι Μεγάλες προσδοκίες μου περιστρέφονται από παρόμοια θέματα. Έτσι, κατάρρευση της μιας, σημαίνει αμφιβολία και για τις υπόλοιπες.



Και σίγουρα δεν θα ήθελα να καταλήξω να βρίσκομαι εδώ που βρίσκομαι τώρα.
Αυτό θα ήταν ένας αργός και οδυνηρός θάνατος για εμένα.

2 comments:

Nemo said...

Cheep up, mate. Τουλάχιστον ο Pip έκανε ένα κύκλο. Κοίτα μην καταλήξεις σαν την Miss Havisham...

;)

Abraxas said...

ή Pip up :D

Προσπαθώ να μην της μοιάσω σε κάποια :)