We are all just prisoners here, of our own device.

27 Dec 2013

Γιορτινά Τραπέζια και το (Γιορτινό) Πνεύμα του Εθνικισμού

Τα οικογενειακά τραπέζια είναι γνωστές και κοινές υποθέσεις για καθένα από εμάς δυστυχως. 
Τα θέματα που συζητιούνται βέβαια, είναι για να τραβάς τα μαλλιά σου, συνήθως. 

Προχθές, έπειτα από διάφορες δυσκολίες, κατάφερα να φτάσω στον τόπο του εγκλήματος γεύματος. Αφού ειπώθηκαν τα γνωστά περί πώς πάνε οι σπουδές, οι πανελλήνιες, τα λύκεια και τα γυμνάσια για κάθε αντίστοιχο μέλος της οικογένειας, η συζήτηση πήρε άλλη τροπή. 

Κάπως, από κάποιον, αναφέρθηκε ένα πρόβλημα υγείας και ξαφνικά all the hell let loose. 
Άρχισε να μας λέει πώς έχοντας το Χ μηδαμινό πρόβλημα, οι γιατροί στο νοσοκομείο, είπαν ότι έχει καρκίνο (μάλλον κάλλο στον εγκέφαλο όπως προσμένει κανείς από κάποιο άτομο που όλη του η ζωή περιστρέφεται γύρω από το χρώμα των νυχιών και τα πόσα τακούνια σε κάνουν ευτυχισμένο αλλά και όπως φάνηκε από τις απόψεις που εξέφρασε καθώς συνέχισε η συζήτηση) και πως πρέπει να αρχίσει χημειοθεραπείες. Αφού ξεπέρασε το άγχος, σκέφτηκε (τρομερό επίτευγμα) να επικοινωνήσει και με έναν άλλο γιατρό και συγκεκριμένα τον φίλο γιατρό που κάνει καριέρα στην Αγγλία. 

Τον παίρνω τηλέφωνο, λοιπόν, έχοντας σταματήσει να τρέμω, και του λέω έχω αυτό και αυτό στην πλάτη μου και μου είπαν ότι έχω καρκίνο. Με ρωτάει δύο τρία πράγματα και μου λέει αυτό και αυτό έχεις (οξεία βλακεία με τάσεις για υπερβολική επίδειξη κοινώς εσφαλμένων αντιλήψεων, διέγνωσα εγώ). 

Αφού όλοι στην παρέα(;) έδωσαν τα σέβη τους και τις ευχές τους στον φίλο γιατρό που δεν θα δουν ποτέ και τον ευχαρίστησαν που είναι τόσο καλός και αποτελεσματικός χωρίς να έχει οπτική επαφή με τον ασθενή, άρχισαν να αναρωτιούνται για το μεγαλείο των Ελλήνων και πώς διαπρέπουν σε όλα.

Γιατί οι Έλληνες, όταν μας τους παίρνουν οι Αμερικάνοι και οι Γερμανοί (οι οποίοι και οι δύο είναι χαμηλότερης νοημοσύνης από Εμάς), διαπρέπουν και ξεχωρίζουν περισσότερο και από τους ίδιους τους γηγενείς της εκάστοτε χώρας, κάτι που οφείλεται στον υψηλό βαθμό IQ μας.
Γιατί ο Έλληνας, φίλες και φίλοι, το έχει στο αίμα του, στο DNA του (και στον κώλο του) και για αυτό διαπρέπει όπου πάει, αλλά όχι στην Ελλάδα, η οποία τρώγει τα ίδια της τα παιδιά. 
Ο Έλληνας έχει το χάρισμα, όπως άλλοι (προφανώς και εκείνοι Έλληνες) έχουν την έκτη αίσθηση.

Και οι Γερμανοί και οι Αμερικάνοι, οι οποίοι σύμφωνα με τα λεγόμενα της παρέας(;), δεν έχουν ούτε αίσθηση μουσικής (ας αναφερθούμε ενδεικτικά στα λίγα ονόματα που κατονομάστηκαν και τα οποία αποτελούν ντροπή του Γερμανικού έθνους, όπως οι Bach, Wagner και Mozart, καθώς την στιγμή που ξεχωρίζουν, λέω εγώ, ταυτόχρονα δεν ξεχωρίζουν αφού είναι μόνο τόσοι λίγοι και υπήρξαν πριν τόσα (με το συμπάθειο) χρόνια, ενώ άλλα μεγάλα ονόματα, που όλοι νομίζουν ότι είναι Γερμανοί, είναι εν τέλει Αυστριακοί, αποδεικνύοντας την μουσική ανεπάρκεια -και όχι μόνο- των Γερμανών και πώς μας έχουν πλανέψει όλους), στηρίζουν τις υπεροικονομίες τους στους Έλληνες και άλλους εξέχοντες λαούς.

Σύμφωνα μάλιστα με εμπεριστατωμένα και τεκμηριωμένα δεδομένα, προχθές έμαθα ότι τρεις λαοί ξεχωρίζουν ανά τον κόσμο ''Οι Έλληνες (βεβαίως βεβαίως), οι Ισραηλινοί, όχι όχι, οι Εβραίοι και (παύση για να σκεφτούμε, ελπίζοντας για μια διακριτική βοήθεια από το κοινό μας, καθώς οι μαλακίες που λέμε δεν στέκουν, αλλά αποτελούν αποτέλεσμα εθνικής εμπνεύσεως της στιγμής) και... οι Ινδοί ''. 

Έτσι, ενώ εμείς και κάποιοι άλλοι λαοί έχουμε το θεϊκό χάρισμα, οι άλλοι, οι σημερινές υπερδυνάμεις, μας εκμεταλλεύονται γιατί οι άνθρωποι σε αυτές τις χώρες ''εργάζονται σαν μυρμήγκια''. Αλλά το μεγάλο πρόβλημα αυτής της εργασίας σαν μυρμήγκι, είναι ότι δεν σκέφτεσαι, και όταν συναντάς πρόβλημα, ''αναζητάς ανταλλακτικό, ενώ ο ΈΛΛΗΝΑΣ (δική μου έμφαση) βρίσκει πατέντα''. Τι έχεις να πεις για αυτό χαζέ Γερμανέ;

Δεν ξέρω πώς τελείωσε η συζήτηση, γιατί σηκώθηκα από το τραπέζι. Οι μαλακίες που άκουγα, ή που μου φαίνονταν ως τέτοιες, με ενοχλούσαν τόσο πολύ που αν έλεγα τη γνώμη μου, η συζήτηση θα τελείωνε με αίματα (και κρίνοντας από την ομοφωνία των απόψεων, τα αίματα θα ήταν δικά μου).
Ακόμα και άτομα που είχαν τελειώσει πανεπιστήμιο και είχαν ένα πτυχίο (το οποίο θεωρητικά αξίζει να το μνημονεύσω, ακόμα και όταν θεωρώ ότι η κοσμοθεωρία τους αποτελείται από την φούσκα του εαυτού τους) και άρα προφανώς(;) θα είχαν μια κάποια μη ψευδαισθητική αντίληψη της πραγματικότητας, φαίνονταν να διαιωνίζουν στην συζήτηση αυτές τις ηλίθιες απόψεις.

Έχοντας ζήσει ένα μήνα στην Γερμανία, πολύ πρόσφατα μάλιστα, μπορώ να διαβεβαιώσω τον κάθε μη κολλημένο, ότι οτιδήποτε αναφέρθηκε στην συζήτηση για τους Γερμανούς, δεν ισχύει. Δεν προσπαθώ να υπερασπιστώ τους Γερμανούς, αλλά μπορώ να έχω μια σωστότερη άποψη μένοντας εκεί και βλέποντας πώς ζουν. Το ότι τα καταφέρνουν και βρίσκονται στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως, είτε ως μεμονωμένα άτομα είτε ως κράτος, δεν οφείλεται στο ότι εμείς είμαστε μαλάκες και μας εκμεταλλεύονται. Αντί να κατηγορούμε τους άλλους, ας δούμε λίγο τι κάνουμε εμείς.
Κανένας Έλληνας δεν πέφτει θύμα απαγωγής από την κάθε Γερμανία, Αμερική, Αγγλία και λοιπά, αλλά φεύγει γιατί το θέλει. Είτε γιατί πιστεύει ότι θα βρει ένα καλύτερο μέλλον εκεί, είτε γιατί πιστεύει ότι δεν ταιριάζει εδώ. Το ότι δεν ξεχωρίζει στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα που πηγάζει από το κράτος και την κοινωνία μας, όχι ένα αποτέλεσμα μιας θεωρίας συνομωσίας που σκοπό έχει να περιορίσει την ξεχωριστή ελληνική νοημοσύνη.

Το να καταφεύγουμε σε τόσο γελοίες γενικεύσεις, νομίζω αποδεικνύει και την ''νοημοσύνη'' που αναφέρθηκε παραπάνω ότι έχουμε ως ''ιδιοφυής'' λαός. Όποιος, τη σήμερον ημέρα, πιστεύει ότι η ευφυία είναι εγεγραμμένη στα DNA ή/και ένας λαός είναι ευλογημένος με το Χ ή Ψ χάρισμα πλανάται.

Αλλά υπομονή... είμαστε πολύ έξυπνοι για να χαθούμε.



24 Dec 2013

Διαδικτυακές Συγχύσεις και Παραπλανητικοί Τίτλοι Αναρτήσεων

Εχθές, σε μια διαδικτυακή συζήτηση σχετικά με γενέθλια στο facebook, αναρωτήθηκα γιατί να μη μπορείς να αλλάξεις την ημερομηνία γέννησής σου. Τελικά αφού βρέθηκε η λύση, οι συμβούλοι του διαβόλου με συμβούλεψαν να βάλω ημερομηνία γέννησης για σήμερα 24/12. 

Εγώ προφανώς, θέλοντας, το άλλαξα και πήγα να κοιμηθώ ήσυχος μη προσμένοντας το τί θα συμβεί την επομένη. 

Νομίζω ότι τα αναμενόμενα είναι να σου ευχηθούν χίλιοι δύο. Και έτσι είναι. Μηνύματα και ευχές στον τοίχο. Ευτυχώς που έχω λίγους φίλους. Αλλά η ειρωνεία είναι ότι άτομα που είχαμε γιορτάσει μαζί τα κανονικά γενέθλια (μάλιστα κάνοντάς μου έκπληξη), τώρα μου ευχήθηκαν ξανά. 

Και φυσικά άτομα με τα οποία δεν μιλάω πια, όχι μόνο για λόγους απόστασης, έκαναν τον κόπο να γράψουν και αυτοί το κατιτίς τους. 

Η δηθενιά σε όλο της το μεγαλείο. Αλλά εντάξει, δεν με πειράζει αυτό, εξάλλου ''πήγαινα'' γυρεύοντας. 

Αλλά θα μπορούσαν να σκεφτούν ότι εφόσον  δεν έχω φωτογραφίες μου στο φβ, λογικό(;) ή πιθανό είναι να μη δείχνω και την πραγματική ημερομηνία γέννησης. Έχουμε και μια ιδιωτικότητα να φροντίσουμε.
Και από μια πιο τεκμηριωμένη ματιά να το δει κανείς βέβαια, θα έπρεπε να σκεφτεί ότι είμαι πολύ γαμάτος για να έχω γεννηθεί τέτοια περίοδο. Δεν συμπίπτουν τα ζώδια!

11 Dec 2013

Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ πολύ συχνά διάφορους να μου λένε να κάνω κάτι τρελλό ή να ξεφαντώσω ή να αποκτήσω μια ζωή και άλλες τέτοιες αηδίες.

Αυτό όμως που δεν καταλαβαίνω εγώ, είναι γιατί κάποιος άλλος να ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την ζωή σου, έτσι ώστε να σου δίνει τέτοιες ''συμβουλές''. Ίσως, το να το προτείνει σε κάποιον άλλο και να τον δει να το κάνει, να του προσφέρει μια ευχαρίστηση επειδή αυτός δεν μπορεί να κάνει τίποτα από αυτά που συμβουλεύει. Ίσως, από την άλλη, να μη ξέρει καθόλου καλά τον άλλο για να μπορεί να καταλάβει αν περνάει καλά έτσι όπως είναι τα πράγματα. Ίσως να ισχύουν και τα δύο.

Εχθές, σε μια έξοδο που αναπάντεχα ήταν ωραία, κάποιος φρόντησε να μου δώσει αυτές τις συμβουλές, κάνοντάς το θέμα συζήτησης για όλη την παρέα. Μαλακίες όπως του ότι θα έπρεπε να μεθύσω (επειδή για κάποιους αυτό είναι τρόπος ζωής και η εύκολη λύση για την διαιώνιση των προβλημάτων τους), να χορέψω ή να φωνάξω, ή να κάνω κάτι ''τρελλό''. 

Το πρόβλημα της θεωρίας του καθενός όμως, που πιστεύει ότι αυτό που θα ήταν καλό για τον εαυτό του είναι και για τους άλλους, ή τέλος πάντων, τραβώντας και τους άλλους στα σκατά που είναι θα νοιώσει καλύτερα ο ίδιος, είναι ότι δεν εφαρμόζεται σε κάθε ανθρώπινο ον. 

Εγώ είμαι ευχαριστημένος από την ζωή που κάνω, ειδικά το τελευταίο τρίμηνο. Δεν χρειάζεται ούτε να μεθύσω και να τα σπάσω, ούτε να γίνω ζελέ από το πολύ κούνημα σε κάποιο άθλιο κλαμπ, για να νοιώθω χαρούμενος. Και φυσικά ούτε με πειράζει, ούτε θα κοροιδέψω κάποιον για αυτό, αν κάτσω στο σπίτι μου το Σαββατοκύριακο. 

Καταφέρνω να έχω και ακαδημαϊκές επιτυχίες (αν όλα πάνε καλά τον επόμενο μήνα θα είμαι στο εξωτερικό για λίγες μέρες) και να συναναστρέφομαι με πολλούς ανθρώπους, όντας έτσι χαρούμενος ως επί τω πλείστον. Η ισορροπία είναι σχεδόν τέλεια για εμένα και δεν χρειάζομαι συμβουλές από ειδικούς και μη επειδή η δική τους ζωή παλιμπαιδίζει.   

6 Dec 2013

Πριν κάμποσους μήνες η πολύ αγαπητή Nemo σχολίασε το παρακάτω σε μια ανάρτησή μου. Και να τώρα που πάλι δικαιώνεται ο συγγραφεύς. 

Bloody (wo)men are like bloody buses —
You wait for about a year
And as soon as one approaches your stop
Two or three others appear.

You look at them flashing their indicators,
Offering you a ride.
You’re trying to read the destinations,
You haven’t much time to decide.

If you make a mistake, there is no turning back.
Jump off, and you’ll stand there and gaze
While the cars and the taxis and lorries go by
And the minutes, the hours, the days.

― Wendy Cope, Serious Concerns



4 Dec 2013

Ένα γρήγορο

Πώς να ξενερώσεις, με τρόπο, κάποιον που σε φλερτάρει (κοινώς πέφτει, μωρέ):

Είτε το παίζεις πολύ κουλτουριάρης, είτε πολύ λαϊκός. Ανάλογα με τα γούστα του άλλου. Either way θα είσαι σε κάποιο άκρο που δεν του αρέσει.



Προσοχή στις εξαιρέσεις