We are all just prisoners here, of our own device.

3 Oct 2013

Κάτι

Πολλά πράγματα με εκνευρίζουν, οπότε το να τα έβαζα σε μια σειρά, θα ήταν αδύνατο. Έτσι συμβαίνει και με την αντιπάθειά μου για την πλειοψηφία των Ελλήνων φοιτητών και αυτό διότι με εκνευρίζει οτιδήποτε προσβάλει την λογική μου.

Εχθές, έγραψα ένα σχόλιο στην σελίδα του τμήματός μου, επειδή δεν πήγαινε άλλο.
Αυτό που θα γράψω εδώ δεν είναι μια ''φοιτητές-friendly'' ανάρτηση όπως αυτή στην σελίδα, όπου προσπάθησα να είμαι ουδέτερος και να μη θίξω κανέναν, την στιγμή που το αξίζει μάλιστα. 

Ως επί τω πλείστον θεωρώ τους συμφοιτητές μου, ανεγκέφαλα και δήθεν υποκείμενα που τρώνε ό,τι τους σερβίρεται. Και συνεχώς επιβεβαιώνομαι για αυτό.

Εδώ και μερικές εβδομάδες το πανεπιστήμιό μου είναι κλειστό και αυτό γιατί η κυβέρνηση θεώρησε ότι έχει ''πλεόνασμα'' υπαλλήλων, όπως και άλλα 7 ή 8 ανά την Ελλάδα πανεπιστήμια. Έτσι, οι υπάλληλοι των πανεπιστήμιων αυτών αποφάσισαν να απεργήσουν, καταστώντας τα πανεπιστήμια ανίκανα για λειτουργία. Τουλάχιστον στο δικό μου, όλοι οι καθηγητές των σχολών, αποφάσισαν να υποστηρίξουν την απόφαση των υπαλλήλων δίνοντάς τους και μια περαιτέρω ασφάλεια.

Σχετικά με το πανεπιστήμιο που σπουδάζω, έλεγχοι από διάφορους φορείς έχουν δείξει ότι αν κάτι χρείαζεται, αυτό είναι περισσότεροι υπαλλήλοι και όχι λιγότεροι. 
Τα τελευταία 3-4 χρόνια οι χρηματοδοτήσεις από 10 εκατομμύρια έπεσαν στο μισό, εκ των οποίων τα 4 και κάτι από αυτά είναι έξοδα υποδομών (φως, νερό και ρεύμα). Το υπόλοιπο που απομένει, μοιράζεται μετάξύ 17 σχεδόν σχολών. Λίγα χρήματα για πανεπιστήμιο του οποίου οι σχολές έχουν την δυνατότητα πρακτικής άσκησης και δυνατότητες ερευνών σε διαφόρους κλάδους. 
Παράλληλα, το υπαλληλικό δυναμικό μειώθηκε σε μεγάλα ποσοστά με αποτέλεσμα φοιτητές να γκρινιάζουν γιατί όλα σέρνονται. 

Το μέτρο αυτό πέραν του ότι στοχεύει τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας μας, τα οποία είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι έχουν διακριθεί για την γνώση που παράγουν, ανοίγει και το δρόμο για σκληρότερα μέτρα. Σήμερα οι διοικητικοί υπάλληλοι, αύριο οι καθηγητές και μεθαύριο δίδακτρα. 

Έκτοτε, από τότε που άρχισε η απεργία, με την οποία συμφωνώ, στο πανεπιστήμιο και στην σελίδα του τμήματός μου επικράτησε ο παραλογισμός. Όλοι ξαφνικά θυμήθηκαν την εξεταστική του Σεπτεμβρίου και το εξάμηνο που χάνουν. Ο Έλληνας φοιτητής αποτελεί το μεγαλύτερο παράδοξο της ανθρώπινης σκέψης και μυστήριο για κάθε απόπειρα προσδιορισμού της κατάστασης. Ενώ δεν πατάει σχεδόν ποτέ στις διαλέξεις, παρά μόνο σε εκείνες που τιτλοφορούνται ως ''SOS'' και αδιαφορεί πλήρως για τα μαθήματά του, παρά μόνο για την παραμονή της εξέτασης ενός από αυτά που γράφει την επόμενη ημέρα, γκρινιάζει απίστευτα για οτιδήποτε μπορεί να του καθυστερήσει το εξάμηνο. Και εδώ για εμένα έγκειται ο παραλογισμός των φοιτητών. Από την μια πλήρης αδιαφορία και από την άλλη ένας τεράστιος πόθος (βάλε μπόλικη ειρωνεία) για τις σπουδές.

Η πλειοψηφία των φοιτητών δεν πατάει πόδι στις διαλέξεις. Στα μαθήματα του τμήματός μου είναι δηλωμένοι στάνταρ από κάθε έτος τουλάχιστον 200 άτομα και καμμιά 50αρια με 100 που χρωστούν το μάθημα. Πόσοι πραγματικά πηγαίνουν στην αίθουσα εκτός την ημέρα της εξεταστικής; 50 αν δεν φυσάει (ο αέρας, ειδικά ο κόντρα, είναι ισχυρός αντι-παράγοντας για την προσέλευση φοιτητών στις αίθουσες). Οι υπόλοιποι ή κοιμούνται σπίτια τους μετά από (άλλο ένα) ξενύχτι ή εποικίζουν το κυλικείο του πανεπιστημίου. Φυσικά όσοι σπουδάζουν από απόσταση ή δουλεύουν δικαιολογούνται και αποκλείονται από τα παραπάνω. 

Στα πλαίσια αυτής της αντίθεσης, αυτή η πλειοψηφία θυμάται τις σπουδές της και την εξεταστική Σεπτεμβρίου που απειλούνται (βάλε και εδώ ειρωνεία) από ένα μάτσο ξετσίπωτους και αλύπητους διοικητικούς υπαλλήλους που όντας βολεμένοι δεν θέλουν να χάσουν τη δουλειά τους, όταν το να παρακολουθήσει μια διάλεξη (που σίγουρα δεν αρχίζει στις 8:30 το πρωί) αποτελεί την τελευταία υποχρέωσή της. Τα σχόλια και οι απόψεις δίνουν και παίρνουν και όλοι φυσικά όλοι θέλουν το εξάμηνό τους πίσω, νοσταλγόντας είναι η αλήθεια τις διακοπές και τα ξενύχτια που θα μπορούσαν να κάνουν γνωρίζοντας από πότε μέχρι πότε θα διαρκέσει η απεργία.

(Το παράδοξο είναι ότι ενώ η εξεταστική του Σεπτεμβρίου είναι μια δεύτερη ευκαιρία για όσους αποτυγχάνουν στην ΚΑΝΟΝΙΚΗ εξεταστική, όλοι την βλέπουν σαν την κανονική εξεταστική δίνοντας όλα τους τα μαθήματα σχεδόν τότε, αποτυγχάνοντας πάλι λόγω του υπερβολικού φόρτου εργασίας αφού μαθήματα δύο εξαμήνων δεν βγαίνουν σε μια εξεταστική ενός μήνα. Βέβαια αν κάποιος ήταν μάγκας και ήθελε να κάνει διακοπές, χωρίς να νοιάζεται από πότε μέχρι πότε θα είναι μια απεργία, ασχέτως αν αυτή γίνεται για να μπορεί αυτός να σπουδάσει σε ένα αξιότιμο πανεπιστήμιο ή όχι, θα φρόντιζε να μην χρώσταγε κανένα μάθημα. Τότε οι γελοίες και δήθεν δικαιολογίες θα ήταν βάσιμες και όχι μαλακίες.)

Οι δικαιολογίες για αυτή τους την αγανάκτηση καλύπτουν όλα τα πιθανά φάσματα της σκέψης, μασκαρεμένες με μια δόση λογικής, η οποία είναι δήθεν. Οι γονείς μας πληρώνουν και τα χρήματά τους πάνε χαμένα, θέλω να πάρω πτυχίο, πάνω που θα άρχιζα να παρακολουθώ τα μαθήματα και άλλα πολλά. Όλα αυτά όμως είναι ΜΠΟΥΡΔΕΣ. Στα 2 μου ολόκληρα χρόνια στην ξένη πόλη σπουδάζοντας, έχω γνωρίσει ελάχιστα άτομα για τα οποία η δικαιολογία περί χρημάτων όντως είναι πραγματική. Και αυτό διότι η πλειοψηφία, όντας και μια μάζα, ξενυχτάει σε κλαμπ και καφετέριες καθημερινώς σπαταλώντας τα χρήματα των γονιών τους, τα οποία παίρνει σε σταθερά και συχνά ποσά. Η πλειοψηφία αυτή θα θυμηθεί τις σπουδές της στο 3ο έτος (ή ποτέ), οπότε και θα είναι αργά για πολλά πράγματα. Το εισόδημα των γονιών θα κατασπαραχθεί επειδή θα κάτσουν άλλο ένα χρόνο ή και δύο παραπάνω από τα τέσσερα προβλεπόμενα έτη έως ότου αποφοιτήσουν ή διαγραφούν (σύμφωνα με τα νέα δεδομένα όπου η διαγραφή αντιστοιχεί με τα προβλεπόμενα χρόνια σπουδών + 2). 

Έτσι, βλέπω άτομα να γκρινιάζουν για την εξεταστική, το εξάμηνο και το πτυχίο τους, όταν την προηγούμενη το βράδυ, ξέρεις πολύ καλά ότι κουνιόντουσαν σε κάποιο μπαρ με άθλια μουσική υπόκρουση. Αυτό δεν είναι σπατάλη των γονεϊκών χρημάτων, αλλά η απεργία είναι. Λογικό. 

Τώρα που από δευτέρα θα αρχίσουν τα μαθήματα ευτυχώς θα σκάσουν όλοι. Όπα όχι, μετά θα γκρινιάζουν ότι 2 άτομα στη γραμματεία δεν μπορουν να εξυπηρετήσουν 200 πρωτοετείς. Damn

Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που έχουμε δωρεάν παιδεία και φροντίζουμε να αδιαφορούμε για αυτό. Αν υπήρχαν δίδακτρα, εγώ, που γράφω τώρα, δεν θα είχα γνώμη για τα παραπάνω εκ των έσω αφού δεν θα σπούδαζα. Αντί λοιπόν να εκμεταλλευόμαστε αυτή την δυνατότητα, απλά την πετάμε, ζώντας την μυθική (και αιώνια) ''φοιτητική ζωή''. Ποιος λέει ότι το να εκμεταλλευτείς μια τέτοια ευκαιρία, η οποία σε κάποιο βαθμό είναι δωρεάν (φόροι, φροντιστήρια, ενοίκια αναιρούν σε μεγάλο βαθμό την έννοια ''δωρεάν''), σου στερεί την δυνατότητα να ζήσεις την φοιτητική ζωή που τόσο θες;

Αλλά μήπως τελικά φταίει ότι μας έχουν μάθει να τα έχουμε όλα έτοιμα και όλα μόνο για τον εαυτό μας;



2 comments:

the writer said...

Είναι δικαίωμα των πανεπιστημίων να κάνουν απεργία. Και το μέτρο είναι άλλη μια μαλακία της κυβέρνησης η οποία κυβέρνηση έχει γίνει κι επισήμως το πουτανάκι της Τρόικα. Όμως, σε εμάς στο ΕΚΠΑ δυστυχώς το έχουν παρατραβήξει.
Κατά τ' άλλα μια χαρά τα λες.

Abraxas said...

Δυστυχώς όμως χρειάζεται να το παρατραβήξει κανεις, αν και δεν το βλέπω, αν δεν θέλουμε να γίνουν όλα (και άλλο) σκατά.

Κάπου είδα ότι θα βγάλουν απόφαση που θα παρακάμπτει τους πρυτάνεις και λοιπούς για να απολύσουν τον κόσμο.

Καλημέρα !