We are all just prisoners here, of our own device.

31 Oct 2013

A Story

Ήταν ένα κλασσικό ζευγάρι. Δηλαδή έτσι έλεγαν όλοι για εκείνους, αλλά πώς είναι εν τέλει ένα ''κλασσικό ζευγάρι''; Όπως και να 'χει τα πήγαιναν καλά, καλύτερα από άλλους θα 'λεγε κανείς.
Εκείνο το βράδυ είχαν βγει μαζί σε κάποιο πάρτυ μασκαρεμένων, όχι σαν αυτά του Σνίτσλερ που έφερε στην μεγάλη οθόνη ο Kubrick, αλλά αρκετά παρόμοιο. Άγνωστοι με μάσκες που φλερτάρουν ασυστόλως με άλλους αγνώστους με μάσκες.

Η επιστροφή, κοντά στα ξημερώματα, με το αυτοκίνητο ήταν λίγο πολύ συνηθισμένη. Εκτός από ένα πράγμα, καθώς ανέβαιναν την ανηφόρα με τις πολλές στροφές που οδηγούσε στο ορεινό οικισμό λίγα χιλιόμετρα μακριά από την πόλη, μια περίεργη σιωπή κυριαρχούσε, για την οποία εκείνη ήξερε ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο σύντροφός της δεν έλεγε να βγάλει την μάσκα του, μια κόκκινη μάσκα που παράλληλα θύμιζε τις μπαντάνες των κομμουνιστών επαναστατών ανά τον κόσμο που φορούν για να καλύψουν το πρόσωπό τους, μαζί με ένα ζευγάρι υπερβολικά μεγάλα γυαλιά, συνεχίζοντας να οδηγάει φορώντας την. Φαινόταν σαν εκείνος να ήθελε να παραμείνει στον κόσμο του πάρτυ. Στο ανώνυμο και ατελείωτο φλερτ και όχι να γυρίσει πίσω στην όποια σχέση τους. 

Εκείνη τον κοίταζε επίμονα, χωρίς να μιλάει από την θέση του συνοδηγού, ενώ εκείνος πού και πού της ανταπέδιδε το βλέμμα, όποτε το επέτρεπαν οι συνεχόμενες στροφές. Τη στιγμή που φτάνουν στη διασταύρωση, σταματάει και γυρνάει να την κοιτάξει. Αρχίζει να βγάζει -επιτέλους σκέφτηκε εκείνη- την μάσκα από το πρόσωπό του, ενώ το βλέμμα της εξακολουθεί να πέφτει πάνω του αναγνωριστικά και με απορία. 

Στην διασταύρωση υπάρχει ένα μικρό πλατεάκι, όπου εκεί κοντά έχει σταματήσει το αυτοκίνητο. Η μικρή αυτή πλατεία θυμίζει θα μπορούσε να πει κανείς ένα μικρό έργο σύγχρονης τέχνης, καθώς μέσα σε λίγα τετραγωνικά μέτρα υψώνεται ένας μικρός τετραγωνισμένος λοφίσκος που αποκαλείται έργο τέχνης. 

Κατεβαίνει από το αυτοκίνητο και της λέει πως για κάποιο λόγο δεν τη θέλει. Ύποπτα πράγματα σκέφτεται εκείνη και ανοίγει την πόρτα πηγαίνοντας δίπλα του. Φαίνεται να είναι λίγο μεθυσμένος. Τον ρωτάει αν θέλει να οδηγήσει εκείνη μέχρι το σπίτι. Η απάντησή του μέσα σε ένα ξέσπασμα οργής ήταν πως δε θέλει τη βοήθειά της για να οδηγήσει. Η πόρτα του οδηγού είναι διάπλατα ανοιχτή και εκείνη βρίσκεται να κάθεται μπροστά της, εμποδίζοντας όποιον θα ήθελε να μπει στο όχημα. Στα χέρια της κρατάει ένα πιστόλι. Δεν ξέρει πότε το έβγαλε από την θέση του. -Είναι γυναίκα και σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο που η ληστεία και ο βιασμός παραμονεύει συνεχώς, χρειάζεται τρόπους να αμυνθεί, και αυτός θεώρησε ότι είναι ο αποτελεσματικότερος. Έτσι πάντα είχε μαζί της το πιστόλι της, εν αγνοία όλων των άλλων- Τη ρωτάει τι το θέλει το όπλο. ''Το θέλω για ασφάλεια, όχι για να κάνω κακό'' του είπε. Και εξάλλου ήταν απασφαλισμένο. Εκείνος άρχισε να αγχώνεται. Μη μπορώντας να μπει από την πόρτα του οδηγού, σπάει το πίσω παράθυρο και μπαίνει από εκεί στο αυτοκίνητο. Εκείνη σαστισμένη για την συμπεριφορά του έμεινε να τον κοιτάει.

Παράλληλα, κόσμος έχει μαζευτεί όσο διαδραματίζονται αυτά. Κόσμος που έχει έρθει από το πουθενά και κοιτάει επίμονα. Εκείνη νοιώθοντας τα βλέμματα όλων πάνω της και χωρίς να καταλάβει γιατί, σκαρφαλώνει πάνω στο έργο τέχνης της μικρής πλατείας. Δύο άγνωστοι έρχονται να την βοηθήσουν να κατέβει μη ξέροντας τι συμβαίνει ακριβώς. Ο ένας μάλιστα έφερε και το αυτοκίνητό του για να την διευκολύνει να κατέβει από το ψηλό λοφίσκο πατώντας πάνω του. Καθώς την παροτρύνει να πηδήξει στο πάνω μέρος του αυτοκινήτου, ο άλλος που είχε σπεύσει για βοήθεια χτυπάει στο αυτοκίνητο το κεφάλι του, ενώ προσπαθούσε να την φτάσει με αποτέλεσμα να γεμίσει αίματα. Ο πρώτος, ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, πηγαίνει να βοηθήσει τον τραυματία. Εξάλλου αυτός το είχε περισσότερη ανάγκη από μια μεθυσμένη ίσως γυναικούλα που σκαρφαλώνει σε έργα τέχνης τα χαράματα.

Αυτή ήταν και η ευκαιρία που περίμενε εκείνη. Πηδάει στο δρόμο και αρχίζει να τρέχει. Ξαφνικά τριγύρω της ακούγονται απειλές. Το πλήθος όσο τρέχει, στα λίγα μέτρα που έχει διανύσει, αραιώνει, με εξαίρεση μια ομάδα ανθρώπων που παρακολουθούν από μακριά. Καθώς τρέχει προς το μέρος τους, αναγκαστικά, αφού από εκεί ήταν ο πιο ασφαλής δρόμος για εκείνη, παρατηρεί ότι κρατάνε τσεκούρια και άλλα γεωργικά εργαλεία. Η ομάδα αυτή της θυμίζει αγρότες το μεσαίωνα σε αναβρασμό, σαν στις ταινίες.

Εξακολουθεί να τρέχει. Κάποιος από πίσω της και μακριά, στο πλατεάκι, ίσως ένας από τους δύο που θέλησαν να τη βοηθήσουν στην αρχή, της πετάει ένα τσεκούρι που σχεδόν την πετυχαίνει. Ένα εύστοχο χτύπημα και θα ήταν τώρα νεκρή. Βάζει όλη της την δύναμη για να τρέξει. Σε τέτοιες στιγμές ο οργανισμός δρα από μόνος του με σκοπό τη σωτηρία. Οι άνθρωποι τριγύρω της προσπαθούν να την χτυπήσουν με ό,τι βρίσκουν εύκαιρο στα χέρια τους. Τους ξεφεύγει, τρέχωντας πότε δεξιά πότε αριστερά. Κατευθύνεται προς μια κατηφόρα, τον δρόμο που εξαρχής ήθελε να πάρει αφότου ξεκίνησαν όλα.

Στην δεξιά πλευρά του δρόμου περπατάει ένας κοντός άνθρωπος. Πηγαίνει στην ίδια κατεύθυνση με εκείνη. Εκείνη βλέποντάς τον και ενώ τρέχει με όλη της την δύναμη, σκέφτεται να του επιτεθεί. Τελευταία στιγμή αλλάζει γνώμη και αποφασίζει να τον προσπεράσει. Στα λίγα δευτερόλεπτα που θα χρειαζόταν να τον περάσει, εκείνος την βλέπει και γυρνάει προς το μέρος της, αποκαλύπτοντας το πρόσωπό του. Φοράει μια μάσκα, σαν αυτή που φόραγε ο πρώη σύντροφός της, η οποία του δίνει μια πολύ βίαιη όψη. Έχει καταλάβει ποια είναι και ετοιμάζεται να της επιτεθεί με κάτι που μοιάζει με στιλέτο. Εκείνη σε άλλο ένα ξέσπασμα ενστίκτων αποφασίζει να τρέξει προς το δάσος στην αριστερή μερια του δρόμου με τον διώκτη στο κατόπι της.

How many of you do you realise you are those hunters?

ΤΕΛΟΣ

Το παραπάνω αποτελεί όνειρο και συγκεκριμένα εφιάλτη. Κάποια πράγματα ήταν αδύνατο να διασαφηνιστούν όπως συνέβησαν και προσπάθησα να το κάνω με τέτοιο τρόπο ωστε να είναι έστω λίγο κατανοητό. Οπότε σε μεγάλο βαθμό η λογική απουσιάζει, ακόμα και εκεί που προσπάθησα να την ''εφαρμόσω'' όταν δεν ίσχυε κάτι τέτοιο στο όνειρο. Τέτοιο παράδειγμα είναι η περίπτωση με την δικαιολόγηση για το πιστόλι. Από την άλλη δεν μπόρεσα να βρω μια λογική δικαιολόγηση γιατί ο σύντροφος της πρωταγωνίστριας έσπασε το πίσω παράθυρο του αυτοκινήτου με σκοπό να μπει σε αυτό, ενώ μάλιστα κατάφερε να φύγει οδηγώντας από το πίσω κάθισμα (αυτό δεν το γράφω αλλά έτσι έγινε).

Θα έλεγα ότι το όνειρο πρόκειται για την υπερτονισμένη περιθωριοποίηση και όχι μόνο (αν και αυτή δεν είναι η κατάλληλη λέξη) που βιώνουν οι γυναίκες. Αυτή τουλάχιστον ήταν η πρώτη μου σκέψη, η οποία ενισχύεται από την πρόταση τέλους, ελαφρώς παραλαγμένη, που με ξύπνησε, η οποία μάλιστα ακούστηκε από το πουθενά, σαν από ένα από μηχανής θεό καθώς η πρωταγωνίστρια χανόταν στα δέντρα με τον μανιακό από πίσω της. "How many of you do you realise you are those hunters?". Πόσοι (από εσάς) αντιλαμβάνεστε ότι είστε τέτοιοι (αυτοί οι) κυνηγοί; 

Ο προβληματισμός μου ξυπνώντας και καταγράφοντας το όνειρο, ήταν ο εξής: πόσοι άνθρωποι, ως επι τω πλείστον ανδρικού γένους, ακόμα και χωρίς να το καταλαβαίνουν μπορεί να ακολουθούν τακτικές και συμπεριφορές που υποβαθμίζουν τα άτομα που έχουν θυληκό σώμα. Όλα αυτά, σε ένα πλαίσιο προσπάθειας να κατανοήσω το φύλο και πώς δημιουργείται κοινωνικά-πολιτισμικά με αφορμή μια ενδεχόμενη πτυχιακή εργασία. Περαιτέρω, η εν λόγω ''ανακάλυψή'' μου και προβληματισμός που προκύπτει από το όνειρο, νομίζω ότι οφείλεται στο ότι έβλεπα τα γεγονότα μέσα από τα μάτια της πρωταγωνίστριας, χωρίς να είμαι εγώ εκείνη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια εντονότερη αντίληψη κατανόησης της κατάστασης γενικά.

Ευχαριστώ όποιον έκανε τον κόπο να διαβάσει ως εδώ.

4 comments:

Δεσ. said...

Εξαιρετικο...
Και ακομη πιο απιστευτο το οτι ολα αυτα συνεβησαν σε ενα ονειρο..
Με αφησες με το στομα ανοιχτο!
:)

Abraxas said...

Σε ευχαριστώ

Μερικές φορές τα όνειρά μου με εκπλήσσουν και εμένα

Καλή συνέχεια :)

Purple Rompishness * said...

Με εντυπωσίασε ο σχολιασμός σου , και τον βρήκα ορθότατο, μπορώ να σου πω ..

Μου θύμισε την ταινία ''inception'',
που μεσ' τα όνειρα, έμπαιναν δημιουργόντας καταστάσεις χωρίς να υπάρχουν κανόνες , ηθικές ,ή λογική . Και μου θύμισε έντονα ,την νεαρή αρχιτέκτονα που μπαίνει στο ''πρώτο της μάθημα'' για τον κόσμο των ονείρων _ Πώς την αντιλήφθηκαν -ενώ όλα κυλούσαν ομαλά- σαν ξένο σώμα μεσ' το όνειρο του άλλου και άρχισαν όλοι να την κυνηγάνε και πιο πολύ η νεκρή γυναίκα του .

Abraxas said...

Μπορεί να έχει λίγο inception μέσα πού ξέρεις :)

Ευχαριστώ :)