We are all just prisoners here, of our own device.

1 Sep 2013

I love you, I'll kill you, but I'll love you forever

Είμαι πιο μπερδεμένος από ποτέ. Τα συναισθήματά μου είναι συνωστισμένα σε δύο αντίθετους πόλους. Αγαπάω και αντιπαθώ ταυτόχρονα. (Δεν θα μπορούσα να νοιώσω μίσος για εσένα)

Περίμενα κάτι να μη πάει καλά, αλλά όχι έτσι. Προδόθηκα με τον πιο αχάριστο τρόπο. Προδόθηκα από το άτομο που συνέχεια φρόντιζε να μου υπενθυμίζει ότι θα το προδώσω. 
Τόσο καιρό έδινα και υπέμενα καταστάσεις ελπίζοντας για κάτι. Για εμάς.
Θα έδινα και την ζωή μου για να αισθανθείς ό,τι λες ότι αισθάνεσαι τώρα για άλλους. Τόσο ξαφνικά και τόσο εύκολα. 

Είμαι πιο μπερδεμένος από ποτέ. Το μοναδικό άτομο που πίστευα ότι δεν θα με πληγώσει ποτέ έτσι, το έκανε. Από την μια το μνησίκακό μου κομμάτι αρέσκεται στο να εύχεται να πληγωθείς όπως εγώ και να βρει μια εκδίκηση. Όχι γιατί είμαι μοναδικός -μοναδικός ήμουν μόνο όταν ήμουν δίπλα σου- αλλά γιατί έτσι ίσως καταλάβεις τι νοιώθω για εσένα. Από την άλλη, ολόκληρο το είναι μου φωνάζει ''ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ''.

Μέσα σε όλο αυτό το χάος κυκλοθυμικών συναισθημάτων, χαίρομαι για εσένα. Χαίρομαι που ακόμα και έτσι, καταστρέφοντάς με, πήρες μια απόφαση. Μια απόφαση που τόσο καιρό, με εμένα, συνέχεια ανέβαλες ή δεν σκεφτόσουν καθόλου. Χαίρομαι αν είσαι ευτυχισμένη έτσι.

Μια μέρα με έπιασα να ελπίζω να είναι όλα ένα όνειρο και να μη σε είχα γνωρίσει ποτέ. Αλλά δεν θα ήμουν ό,τι είμαι σήμερα αν δεν ήσουν εσύ. Θα ήμουν χειρότερος. Όσο και να ελπίζω, δεν θέλω να σε ξαναδώ. Ίσως με εμάς δεν γίνει τίποτα πια, αφού όπως φαίνεται δεν ήθελες να γίνει. Ίσως τελικά όλα όσα μου είπες να είναι ψέμματα και εγώ ο αφελής που τα πίστεψε και ίσως ποτέ να μη καταλάβεις τι νοιώθω για εσένα.

Συγχώρεσέ με αν ό,τι λέω σε ενοχλεί. Είμαι και εγώ άνθρωπος με συναισθήματα βλέπεις και αυτό ξεπερνάει τις αντοχές μου όσα και αν ισχυρίζομαι ότι νοιώθω. Αν ποτέ με εκτίμησες και όντως ένοιωσες κάτι για εμένα κάποτε, προσπάθησε να το καταλάβεις αυτό. Αν δεν μπορείς να το κάνεις, γιατί τίποτα δεν σημαίνω για εσένα -παρά μόνο κάποιος που γέμιζε κενά, όντας καλύτερος από το τίποτα- μη με κοροιδέψεις, γιατί ποτέ δεν έκανα κάτι κακό, παρά μόνο να σε αγαπάω ανιδιοτελώς και όσο τίποτα, και αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει κανείς.

Αγαπημένη μου, η αγάπη μου για εσένα είναι πολύ μεγάλη για να τελειώσει σε μια ζωή. Αλλά αποτύχαμε και οι δύο. Εγώ να σου δείξω πώς αισθάνομαι και εσύ να το καταλάβεις και αυτό είναι δυσβάσταχτο.
Σε αγαπώ. Καλή τύχη



ΥΓ: Έχω ένα παράπονο όμως. Πιστεύω πως μια συγγνώμη
μου άξιζε μετά από όλα αυτά.









Και χρόνια πολλά

6 comments:

Λιακάδα ☼ said...

Σκέψεις που όλοι μας κάνει...
Συναισθήματα που όλοι λίγο - πολύ έχουμε νιώσει...
Και μονοπατια που πολλοί από μας περιδιαβήκαμε.
Δεν είσαι μόνος...
Δεν είσαι Ο μόνος...
Πάμε γι'αλλα...

Abraxas said...

:) :)

Λιακάδααα, συνέχεια αναρωτιέμαι αν είσαι ακόμα εδώ και να 'σαι μετά :)

Φυσικά και δεν είμαι ο μόνος. Στην ατομικότητά μας όλοι θεωρούμε ότι ό,τι μας συμβαίνει είναι μοναδικό, αλλά έχει συμβεί και σε άλλους.

Πάμε για άλλα λοιπόν.

Καλημέρα! Και καλώς σε βρήκα πάλι (αφού έλειπα)

Purple Rompishness * said...

με την εκδίκηση , δεν θα ρθει τίποτα επιθυμητό .. μόνο ένα δευτερόλεπτο χαράς , τίποτα άλλο . \
Σύγκρινεις , ένα δευτερόλεπτο χαράς με μήνεςςς χαράς??? !
το''αλλά γιατί έτσι ίσως καταλάβεις τι νοιώθω για εσένα. ΄΄ δεν θα 'ρθει έτσι ,με την συγχώρηση θα 'ρθει ,και θα το καταλάβεις και μόνος σου όταν γίνει ..
Αν δεν γίνει , μάλλον δεν ήταν γραφτό ή μάλλον να γίνει στο έμμεσο μέλλον ;)

Πολύυ ωραίιο κείμενο **** με ανατρίχιασαν οι ομοιότητες ,αλλά έτσι είναι συνήθως , ζούμε ίδιες ιστορίες , ίδια μοτίβα ..χωρίς να το γνωρίζουμε

...όλοι οφείλουμε μια συγγνώμη .

Abraxas said...

Πρώτα από όλα, συγγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση αλλά δεν είχα καθόλου χρόνο τις τελευταίες μέρες.

Για εμένα, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, η εκδίκηση είναι κομμάτι του έρωτα. Δεν αναιρεί την συγγνώμη, αλλά την επιβεβαιώνει κατά κάποιο τρόπο


Σε ευχαριστώ.

Purple Rompishness * said...

Μην δικαιολογείσαι :) , το σημαντικό είναι ότι απάντησες ^^

Οκ , να το δεχτώ . Αλλά δεν έχω καταλάβει πώς η εκδίκηση επιβεβαιώνει την συγγνώμη ????

^_^ !!

Abraxas said...

Θα έλεγα πως είναι σαν εξιλέωση.
Δεν μπορώ ωστόσο να εξηγήσω καλύτερα τι σκέφτομαι :/

Ίσως κάποτε να γράψω κάτι για αυτό.


Καλή συνέχεια (: