We are all just prisoners here, of our own device.

12 Jul 2013

Τις τελευταίες εβδομάδες ζω μια παρένθεση, γιατί ξέρω ότι είναι παρένθεση, όπου όλα φαίνονται πιο ευτυχισμένα, αλλά δυστυχώς πρόσκαιρα.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, τους οποίους όλοι μας έχουμε γνωρίσει κάποτε, που όσο σκληροί και αν είναι, ξέρεις ότι όσα λένε είναι αλήθεια, είτε θες να τα παραδεχθείς είτε όχι.
Έτσι συμβαίνει και με εμένα. Όσα μου λένε είναι αλήθεια.
Στην αρχή δεν πίστευα ότι θα υπέκυπτα στο περιεχόμενο της παρένθεσης, αλλά δυστυχώς το έκανα. Δεν είναι δύσκολο να συνηθίσεις σε κάτι ωραίο. Να συνηθίσεις με την καλή έννοια. Να ξέρεις ότι πάλι μόλις ξημερώσει θα το έχεις.
Συνήθεια. Κάνει πολλά κακά και πολλά καλά.  
Πίστευα ότι μόλις τελείωνε όλο αυτό, αν και δεν έχει τελειώσει ακόμα, θα έφευγα έχοντας χάσει τίποτα και έχοντας κερδίσει κάτι ωραίο να θυμάμαι, ίσως. Αλλά όχι. Όπως υπέκυψα τώρα, μόνο και μόνο η σκέψη του ότι τίποτα δεν θα αλλάξει, γιατί τίποτα δεν έχει αλλάξει, με κάνει να αδυνατώ να δράσω όπως πριν.
Εξάλλου, το ''όπως πριν'' ορίζει αυτή την κατάσταση που ζω τώρα ως παρένθεση, για καλή ή κακή μου τύχη.
Σε μια εβδομάδα φεύγω για την Γερμανία, όπου θα κάτσω για το υπόλοιπο καλοκαίρι. Αν ρωτούσα δύο άτομα, το καθένα με διαφορετικά πιστεύω, θα μου έλεγαν ότι αυτό το ταξίδι έχει κάτι το λυτρωτικό ή και μοιραίο, κάτι σαν από μηχανής θεός. Ξέρω ότι θα καταφέρω να ξεχαστώ. Η μόνη απειλητική σκέψη είναι αυτή: πώς θα ήταν αν ήσουν και εσύ. Ελπίζω να καταφέρω να ξεχαστώ, όχι γιατί θέλω να σε ξεχάσω, αλλά γιατί θέλω να ξεχάσω το ότι δεν σε έχω και ούτε θα σε έχω αν συνεχίσεις έτσι.
Ξέρω ότι ίσως για κανέναν δεν θα μπορεί να βγάζει νόημα αυτό, αλλά για εμένα βγάζει και η ανάγκη να το γράψω εδώ, έτσι ασαφές, χωρίς να χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες που θα είναι αποκαλυπτικές και ψυχωτικές, ίσως, όπως συνηθίζω να αναφέρομαι πια στην εν λόγω περίσταση, μου είναι πολύ σημαντικό.
Σε κάτι πιο ευχάριστο τώρα, σκεπτόμενος, ή προσπαθώντας να ταυτιστώ με κάποιον που δεν έχει ταξιδέψει καθόλου ή σχεδόν καθόλου, άρχισα να αναρωτιέμαι για τί είναι γνωστή η Γερμανία για ένα τέτοιο άτομο.
Για παράδειγμα κάποιος σαν τον παραπάνω, για την Γαλλία, θα απαντήσει ο πύργος του Άιφελ, για την Αγγλία, το Μπιγκ Μπεν (υποθέτω), για την Ιταλία, τα αυτοκίνητα (ή τα μοντέλα ανδρών/γυναικών νομίζω), για την Ισπανία, τις Ισπανίδες και τους Ισπανούς μάλλον, για την Ελλάδα (αν δεν είναι Έλληνας προφανώς), για τον ήλιο Σαμαρά. Αλλά για την Γερμανία; σκέφτομαι μπύρες και λουκάνικα αλλά αυτά τα έχουμε και εδώ. Μάλλον θα πει την Μέρκελ. Ναι αυτό είναι. Η Μέρκελ

No comments: