We are all just prisoners here, of our own device.

30 Mar 2013

Νομίζω πως από τις μεγαλύτερες ατέλειες μας είναι ότι δεν μπορούμε να ξεχάσουμε 
πρόσωπα και καταστάσεις κατά βούληση

19 Mar 2013

Πριν λίγες μέρες το πανεπιστήμιό μου ήταν υπό διήμερη κατάληψη, όπως αποφάσισε η συνέλευση.
Σκασίλα σας, ξέρω.
Πέρα του ότι η κατάληψη είχε τον τίτλο ''συμβολική κατάληψη'' η όλη ιδέα περί κατάληψης ήταν απαράδεκτη. Η άποψή μου είναι πως αν θες να δεις αλλαγή σε μια χώρα σαν την δικιά μας, θα πρέπει να κάνεις απεργίες, καταλήψεις και πορείες κάθε μέρα, όλη μέρα, για ένα μήνα και όχι όποτε ψηφίζεται νέος νόμος για χαράτσια και φόρους και συγχωνεύσεις.
Λεφτά για να πας τριήμερο έχεις, αλλά να κάνεις απεργία μια εβδομάδα δεν έχεις. Καταλαβαίνω.

Αυτό που με κάνει να αναρωτιέμαι είναι το δήθεν αγωνιστικό πνεύμα.

Στις συνελεύσεις ακούς κάθε παράταξη να σου λέει ότι είναι κατά μνημονίων, φασιστών, σχεδίου Αθηνά και άλλες τέτοιες πίπες. Ακόμα και οι παρατάξεις της νδ και του πασοκ τις ίδιες ηλιθιότητες θα πουν. ΤΟΣΟ ΑΙΣΧΟΣ.

Η αντίφαση όμως όλου του αγωνιστικού πνεύματος είναι η εξής, αναφερόμενος στο θέμα της παιδείας. Όλοι οι αγωνιστές που θέλουν να δουν την ελλαδάρα μας να πάει μπροστά και οι οποίοι βροντοφωνάζουν ότι είμαστε η γενιά της αλλαγής, που θα εξυψώσει την ελλαδάρα μας και θα την κάνει ______ (βάλε χώρα αρεσκίας, ανάλογα με πολιτική παράταξη) και άλλα πολλά, στην ουσία αδιαφορούν πλήρως για αυτά που έχουν.

Σε μια συνέλευση αν πας, μένοντας 5 μόνο λεπτά έχεις συγκεντρώσει όλες τις θέσεις της εκάστοτε παράταξης για τα επόμενα 10 χρόνια για το θέμα της παιδείας: ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ.

Φυσικά δεν λέω ότι είναι κακό, αντιθέτως, αλλά όλοι αυτοί οι αγωνιστές, όλο αυτό τον καιρό που έχουν ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ την γράφουν στα παπάρια τους. Και να μου έλεγες ότι κατόρθωσαν κανένα μεγάλο επίτευγμα να πω ναι. Αλλά όταν έρχεσαι στο πανεπιστήμιο μόνο και μόνο για να πιεις καφεδάκι στο πόστο του κόμματός σου, και η μόνη σου επαφή με το πανεπιστήμιο και τον κόσμο του είναι η διαμαρτυρία σου όταν έμεινες στο μάθημα -γιατί πολύ απλά δεν πήγες στην εξεταστική-, μην μας πρήζεις για ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ και τους αγώνες του κόμματός σου, γιατί πολύ απλά δεν κάνατε τίποτα!

Στην Ελλάδα τι θέλουμε; αιώνιους φοιτητές, πτυχία μέσω e-mail (στέλνεις e-mail στον καθηγητή και παρουσιάζεσαι στην επόμενη ορκομωσία) και άσυλο σε κάθε έναν που μπορεί να το εκμεταλλευτεί για να κάνει μαλακίες και όχι επειδή το αξίζει.

Δηλαδή, τώρα που έχεις ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ εσύ αγωνίζεσαι για ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ χωρίς να σε νοιάζει τίποτα για το περιεχόμενό της, αν το αντικείμενο σπουδών είναι καλό, αν οι καθηγητές είναι καθώς πρέπει. Φυσικά, ξέρεις να γκρινιάζεις για το ότι το πτυχίο σου δεν θα έχει αξία όταν βγεις στην αγορά εργασίας αλλά το να αποφοιτήσεις δεν σου περνάει από το μυαλό.

Όπα, αναλαμπή. Βρήκα τον πεμπτουσιωτή του αγωνιστικού πνεύματος και της ιδεολογίας.
Οι τύποι δεν παίρνουν πτυχίο μέχρι την κοινωνική αλλαγή! Μόλις έρθουν τα πάνω κάτω και η Ελλάδα μας ευδοκιμίσει, θα στρωθούν για να πάρουν πτυχίο αφού τότε θα έχει αξία! Έτσι εξηγείται. Πάω πάσο...

Αν, υποθετικά μιλώντας, ψηφιστεί νομοσχέδιο που καταργεί την ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ και κάπως αυτό γίνει δεκτό από την κοινωνία, θες να μου πεις ότι όλοι οι ΕΛΛΗΝΑΡΕΣ και ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ θα πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο (και στο σχολείο) καθημερινά και επιμελώς. ΟΧΙ ΕΞΥΠΝΕ!
Είσαι Έλληνας και πρέπει να χάσεις αυτό που έχεις για να το εκμεταλλευτείς επιτέλους!


14 Mar 2013

Πλέον, στα πλαίσια του εξορθολογισμού της ελληνικής γραφειοκρατίας, σύμφωνα μάλιστα με τις εξωτερικές επιταγές, σε κάθε ανακοίνωση οποιουδήποτε κρατικού φορέα για αιτήσεις επιδομάτων, συνταξιοδότησης, μετάθεσης και λοιπά, προσθέτονται άλλες δύο ''προϋποθέσεις'' μαζί με τις όποιες άλλες.

1)Ο βαθμός δυσκολίας εύρεσης των δικαιολογητικών, με άγνωστη μέχρι στιγμής κλίμακα δυσκολίας, και

2)Το απαιτούμενο ταλέντο/έμφυτη ικανότητα εκείνου που κάνει αίτηση για την εύρεση των δικαιολογητικών




Σημείωση: τα λεγόμενα ''μέσα'' δεν αναφέρονται για ευνόητους λόγους, διότι στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τις ξεπεσμένες χώρες του εξωτερικού, διαφθορά δεν υπάρχει, απλά έχουμε ένα μικρό θεματάκι στην εξυπηρέτηση των πολιτών. ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ! 

Μισό λεπτό κάποιος χτυπάει την πόρτα. 
Από το ΕΥΠ λέει είναι. Λέει ότι συκοφαντώ την κυβέρνηση και πως στα πλαίσια της λογοκρισίας  της ασφάλειας του έθνους  θα πρέπει να πάμε μια βόλτα. 

Ελπίζω να με πάμε στους σινεμάδες. Έχω καιρό να πάω.

13 Mar 2013

Τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει να μετράω -ή να παρατηρώ καλύτερα- τις μέρες που φεύγουν, με τις δεκάδες από τα χαπάκια (όχι τίποτα σπουδαίο, φάρμακα ρουτίνας και για λίγο ακόμα). Δύο για κάθε ημέρα.
Δεν μπορώ να καταλάβω πότε τελείωσε η μια δεκάδα και άρχισα την άλλη και μετά και την άλλη και την άλλη και την άλλη. Μου φαίνεται σαν μια δεκάδα πριν το ότι μιλούσαμε και όμως πάει ένας μήνας τώρα, ή και παραπάνω. Και άλλος ένας μήνας, ή και παραπάνω, για να σε ξαναδώ.

Ή έξι δεκάδες. 
Έξι δεκάδες δεν είναι πολλές. Ίσως αν σκέφτομαι δεκάδες φαρμάκων να περνάει πιο γρήγορα ο καιρός. 

-Πότε τελείωσε και αυτή η καρτέλα; Σαν χθες θυμάμαι που άρχισα καινούργια.  

Άλλες έξι καρτέλες λοιπόν...

8 Mar 2013

Η σημερινή γιορτή με έκανε να αναρωτηθώ.

Υπάρχει για να θυμάται ο κόσμος (κυρίως οι άνδρες) ότι οι γυναίκες είναι ίσες, ή για να θυμούνται οι γυναίκες ότι είναι και εκείνες ίσες;

Γιατί το δεύτερο, το ξεχνάνε ή θέλουν να το ξεχνάνε. 

Κάνοντας μια μικρή παρένθεση θα ήθελα να επιπλήξω όσες εκμεταλλεύονται την σημερινή εορτή για να αποκτήσουν ισότητα.
Το φεισμπουκ γέμισε με τύπισσες που πόσταραν βλακείες σχετικά με το ότι είναι γυναίκες. 
''Η γυναίκα δεν γεννήθηκε από τα πόδια του άνδρα για να την πατάνε, ούτε από το κεφάλι του για να είναι ανώτερη, αλλά από τα πλευρά του για να είναι ίση, κάτω από το χέρι για να νοιώθει ασφάλεια και δίπλα στην καρδιά για να νοιώθει ζεστασιά'' 

-συγγνώμη είχα πάει να φέρω κουβά-

Τώρα ένοιωσα την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων και μπορώ να πεθάνω ήσυχα. 

Παρατήρηση, γεννήθηκε από τα αριστερά πλευρά γιατί από τα δεξιά -μακριά από την καρδιά- κάνει κρύο. Fact.....I think.

Μήπως τελικά φταίει ότι οι γυναίκες δεν ξέρουν τι θέλουν;
Αν πας να τις βοηθήσεις σε κάτι θα σου πουν ότι μπορούν μόνες τους και θα θιχτούν γιατί δεν τις θεωρείς ίσες, από την άλλη θα θιχτούν πάλι γιατί -γιατί άραγε-, θεωρώντας τες ίσες, δεν προσφέρθηκες να τις βοηθήσεις. 

Από την άλλη ο άνδρας πρέπει να σέβεται τις γυναίκες και από την άλλη δεν είναι άνδρας αν δεν ρίξει και κανένα χαστούκι.
Τέλος πάντων.

Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί χρειάζεται μια εορτή για να θυμίζει (στις γυναίκες εν προκειμένω) την ισότητα. 
Παράλληλα όμως αυτό που διατηρεί την ανισότητα (γιατί ας το παραδεχθούμε, για πολλούς λόγους, είτε ανδροκρατίας είτε γυναικείας αμέλειας με την ευρύτερη ένοια, η ανισότητα υπάρχει) είναι η ίδια η πίστη της πλειοψηφίας των γυναικών να προτάσσουν τα δικαιώματά τους μόνο την συγκεκριμένη ημέρα. 

Γιατί πρέπει να θυμάσαι ότι είσαι γυναίκα σήμερα; Δεν γίνεται κάθε μέρα να ''γιορτάζεις''; 
Πρέπει αυτή την συγκεκριμένη ημέρα να προσπαθείς να αποδείξεις ότι είσαι γυναίκα και όχι όλες τις άλλες;

Αν δεν διεκδικήσεις αυτό που θες, δεν πρόκειται να στο δώσει κανένας επειδή έτσι του αρέσει.

Οπότε με το να θυμόμαστε την ύπαρξη του άλλου φύλλου μόνο μια φορά τον χρόνο δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Είναι σαν να είσαι δυσαρεστημένος από την κυβέρνηση και να κάνεις ολιγόωρες  καταλήψεις και πορείες μερικές φορές τον χρόνο....τι μου θυμίζει.


Και όλα αυτά από ένα άτομο που σέβεται και εκτιμάει τις γυναίκες -με έναν ιδιαίτερο τρόπο θα έλεγα-, σε αντίθεση με ΠΟΛΛΟΥΣ (ονόματα δεν λέμε -γιατί εκνευρίζομαι) που αρέσκονται σε μεσαιωνικές αντιλήψεις περί γυναικείας φύσεως.


5 Mar 2013




Να θες να διαβάσεις (για πολλοστή φορά) το γράμμα που έλαβες σήμερα 
και να κοντεύει να το ξεσκίσει ο αέρας!



1 Mar 2013

Λοιπόν σκεφτόμουν να γράψω αυτό που έμαθα σε μια (ανεπιτυχή) ιστορία, αλλά η αλήθεια είναι ότι έχω εκνευριστεί αρκετά για να το κάνω ''αντικειμενικά''. 

Δεν ξέρω πώς και γιατί οδηγούνται διάφοροι άνθρωποι σε κάτι ανεξήγητες πράξεις αλλά είναι ηλιθιότητα να την πληρώνουν ή να ξεσπούν σε αυτούς που δεν φταίνε.

Η μια -η άθλια της περίπτωσης- αποφασίζει να πάει ταξίδι στην άλλη άκρη της Ευρώπης για να συναντήσει τον έρωτα της ζωής της, τον οποίο δεν έχει δει ποτέ κιόλας. Επειδή έτυχε να πατάει ωραία τα κουμπιά του υπολογιστή ή να έχει ωραία διαδικτυακή εμφάνιση. Πρώτη επιπολαιότητα.

Όντας εκεί, αποφασίζει να μείνει μόνιμα εκεί. Επιπολαιότητα δεύτερη.

Θα μου πει τώρα κανείς και εσένα τι σε νοιάζει. Μέχρι εδώ δεν με νοιάζει. Καλά στέφανα τα παιδιά αν θέλουν με το καλό, την ευχή μου και άλλες αηδίες για παντριές. 

Αλλά όταν ξαφνικά (δια)γράφεις και αγνοείς ανθρώπους που σε ρωτούν πώς είσαι και αν τα καταφέρνεις καλά εκεί στα ξένα αυτό είναι μαλακία και λυπάμαι αλλά ευχές δεν έχει από εμένα. Πόσο μάλλον όταν το θύμα είναι δικός μου άνθρωπος. 

Αίσχος, ντροπή και όνειδος. 

Και επειδή είμαι της άποψης ότι πρέπει να μισούμε ελεύθερα, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δικαίως το αξίζουν γιατί κάνουν ολοφάνερες μαλακίες, ελπίζω η κοπελιά που τόσο επιπόλαιη είναι να ξενερώσει γρήγορα και να γυρίσει πίσω στην χώρα της για να βρει κλειστές πόρτες. Τι κρίμα που θα είναι τότε. 

Όλοι ξέρουν να πουλάνε κόσμο μονάχα. Τίποτα άλλο. Μια αέναη εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης του άλλου.