We are all just prisoners here, of our own device.

28 Dec 2012

Εδώ και 7 ημέρες η υγεία χειροτερεύει και φυσικά δεν μπορείς να πας και πουθενά. Όχι ότι υπάρχει κανείς.
Ξεκίνησε με απλή καταρροή, μετά αιμοραγίες, έπειτα άρχισε ο λαιμουδάκος και τώρα το γαμάτο βήξιμο. Τύφλα να έχει ο τσιγαρόβηχας. Η πρώτη καραμέλα για τον βήχα εκτοξεύτηκε προς άγνωστη κατεύθυνση από τα πρώτα βηχαλάκια.
Και εντάξει δεν είμαι τόσο γκρινιάρης. Καλά είμαι, αλλά τα κρατάω για τον εαυτό μου. Δεν γκρινιάζω παρά μόνο όταν είναι χάλια.
Από εχθές, ενώ πριν είχα μόνο από την μια μεριά αιμοραγία, έχω και στις δύο. Και εντάξει το να σου ματώνει η μύτη είναι κάτι που έχω από τότε που γεννήθηκα. Τι καυτηριάσεις και κρέμες, τίποτα δεν έγινε. Η μόνη περίοδος που σταμάτησε για λίγο, χωρίς γιατροσόφια και θάλασσες (το αλάτι και το ιώδιο κάνουν καλό), ήταν από τον αύγουστο μέχρι τον οκτώβριο.... Μετά όμως γύρισε στις παλιές καλές στιγμές. Να κοιμάσαι και στο άκυρο να πετάγεσαι επειδή τρέχει αίμα, να σηκώνεσαι να ρίξεις νερό στο πρόσωπό σου το ίδιο, να κάνεις μπάνιο, να μιλάς ή να είσαι σε καταστάσεις που δεν μπορείς να φύγεις!! Παντού! Φυσικά το ότι κατάφερες να σταματήσεις την αιμοραγία δεν σημαίνει και πολλά. Μπορεί να ξανα-αρχίσει αμέσως. Ένα από τα προβλήματα όλου αυτού βέβαια είναι ότι, ό,τι και να κάνεις, θα καταπιείς αίμα. Και φυσικά όποιος έχει φάει συκωτι στην ζωή του, μπορεί να καταλάβει ότι το αίμα στο στομάχι του είναι λίγο χειρότερο από αυτό.
Και εντάξει να πρέπει να κλείσεις την αιμοραγία στο ένα ρουθούνι, αλλά και στα δύο;;;
Σε κάτι τέτοιες καταστάσεις, βρίζω από μέσα μου τον θεό για όλα όσα τραβάω από παλιά με ανθρώπους και μη, αλλά μετά σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει θεός και αρχίζω να καταριέμαι την τύχη μου. Φυσικά όπως και να έχει κάποιος φταίει και τα τραβάω όλα αυτά.
Παντού βλέπεις ερωτευμένα ζευγαράκια και ευτυχισμένους ανθρώπους και το μόνο που βλέπεις σε εσένα είναι εσύ. Όλοι σε θυμούνται μόνο επειδή είσαι στην Αθήνα -παλιές κλασσικές καταστάσεις- και μόνο τότε. Και μετά σε γράφουν βέβαια. Απλά σε θυμούνται σαν μια υποχρέωση και μετά αδιαφορούν αφού ούτε με τον εαυτούλη τους δεν έχουν ξεκαθαρίσει τι στο διάολο θέλουν. Οι συγγενείς που εκτιμάς σε έχουν γράψει για τα καλά, γιατί φυσικά καλοπερνάνε αφού πήγαν πανεπιστήμιο και εκείνοι, ενώ 4 μήνες πριν στα έκαναν τσουρέκια για να βγείτε και τελικά να καταλήξετε να μιλάτε για το τι θα κάνει στο πανεπιστήμιο όταν πάει.
*Με ηλίθιο ύφος*
Και θα μπορώ να σηκώσω το χέρι μου να πω την γνώμη μου στο πανεπιστήμιο; Και θα πρέπει να πηγαίνω στα μαθήματα; Και θα πρέπει να μαγειρεύω; και και και και και!

Συναντάς συμφοιτητή στο κατάμεστο Σύνταγμα και το πρώτο πράγμα που σου λέει μετά το ''ΟΟΟοο τι κάνετε και τι σύμπτωση και λοιπά και λοιπά'' είναι το ''Ρε συ ήθελα να σε ρωτήσω, ξέρεις που έχει τις ερωτήσεις για το μάθημα ο Χ;''  Μπράβο! αν δεν με συναντούσες τυχαία στο κέντρο πώς στο διάολο θα με ρωτούσες; Και  όχι, δεν έχεις τον αριθμό μου.
Ώρες ώρες αναρωτιέμαι τι γίνεται με εσένα πάλι. Σε έχω πολύ ψηλά για να είμαι τόσο χαμηλά, αλλά υποθέτω έτσι είναι τα απωθημένα. Δεν πειράζει σύντομα δεν θα έχουν σημασία όλα αυτά γιατί δεν θα μου μιλάς πιθανότατα.
ΩΩ και μπορώ να τους ακούσω όλους να λένε γιατί ασχολείσαι με ανθρώπους που δεν σε εκτιμούν όσο εσύ και μήπως να αλλάξεις παρέες και άλλες τέτοιες βλακείες. Το πρόβλημα είναι ότι κανένας όσο και να θέλει δεν μπορεί να μπει στην θέση κανενός και να κρίνει. Και στο κάτω κάτω τι ξέρουν;
Βλάκες, εντυπωσιάζονται για λίγο και μετά σε γράφουν. Νομίζετε σας ξεχνάω; Και μετά μπορεί να γυρίσετε πίσω κλαίγοντας ή να αναρωτιέστε γιατί με γράφει πια αυτός. Ας προσέχατε.
Θα έρθει κάποτε η στιγμή -αυτή περιμένω- που θα είμαι ευτυχισμένος και εσείς θα με ψάχνετε. Αλλά τι λέω, ούτε τώρα με ψάχνετε, οπότε γιατί να το κάνετε τότε; Δεν έχει σημασία. Θα σας γράφω όλους γιατί έτσι κάνατε και εσείς. Και θα είναι μια ωραία και ευτυχισμένη εκδίκηση. Μετά θα παρακαλάτε να σας εκδικούνται όλοι με τόση χαρά!
Τις προάλλες μου ευχήθηκε -διαδικτυακά- μια Πολωνίδα γνωστή από την περσινή χρονιά. Με την κοπέλα πέρα από κάτι συζητήσεις σε πάρτι και κάτι χαιρετούρες στους δρόμους και στο πανεπιστήμιο δεν είχαμε μιλήσει πολύ για να την πεις φίλη. Κάτι ενδιάμεσο, βλέπε το πολωνικό kolega. Ωστόσο μου είπε χρόνια πολλά και μιλήσαμε και λίγο. Και δεν αισθάνθηκα σαν να ήταν κάτι τυπικό, γιατί κρίνοντας από εμένα δεν θα έλεγα ποτέ ευχές και λοιπά σε άτομα που δεν είναι στον κοντινό μου κύκλο. Αλλά αυτή η χαρά που πήρα που με θυμήθηκε κάποιος χωρίς να έχω την απαίτηση να το κάνει ήταν απερίγραπτη. Και εδώ με τους άλλους πασχίζεις να βρεις έναν αξιότιμο άνθρωπο για να περάσεις μια ώρα καλά.

Ooooh and by the way hate is just a four letter word


11 comments:

Nemo said...

Μήπως είσαι πιεσμένος; Γενικά μήπως είσαι νευρικός; Γιατί όσα νευρικά άτομα ξέρω ανίγουν οι μύτες τους και ρέουν ακατάσχετα... Υπάρχει σύνδεση με ρινορραγία και νεύρα.
Όσο για το βήχα και τα λοιπά, ένα γιατροσόφι εύκολο που χρησιμοποιώ πάντα (και μπουκώνω κόσμο και κοσμάκη με δαύτο αν τους πετύχω άρρωστους) είναι το ρακολέμονο. 3 λεμόνια στυμμένα, 1 κουταλιά σούπας μέλι και ένα σφηνάκι ρακί, βράζεις σε μπρίκι, πίνεις όσο πιο καυτό αντέχεις και μετά εξαφανιζόλ ο πονόλαιμος και ο βήχας. Συμπυκνωμένη βιταμίνη C, μαλακτικό και ιοκότονο αρίστης επιλογής.
Τώρα για τα υπόλοιπα που λες, ζευγαράκια και τα ρέστα, τα έζησα δυό χρόνια τώρα. Μου ερχόταν να βγω με το βιτριόλι στους δρόμους και να ραντίζω μάτια. Ξέρεις τι κατάλαβα; It's a state of mind. Αν το περάσεις πιο λογικά και σκεφτείς πράγματα που σε κάνουν χαρούμενο (από ένα game μέχρι να πάρεις σώβρακα και λεφτά την πρωτοχρονιά στα χαρτιά), αλλάζεις λίγο σκηνικό και δεν σε ενοχλει τόσο.
Όσο για τα παπάρια που σε ξεχνάνε και σε θυμούνται για κάποιο λόγο, let them burn in hell. Άνθρωπος που έχει να σου μιλήσει πάνω από έξι μήνες είναι άνθρωπος που μπορείς και χωρίς αυτόν. Σκληρό, ίσως, αλλά αλήθεια.
Και ένα Χρόνια Πολλά και από μένα. Δεν περίμενα ποτέ να βρω μια ψυχή στο blogger που να με καταλαβαίνει επαρκώς για να μην με βρίσει στο τέλος, χεχεχεχε.
Και για να έχουμε καλό ερώτημα, πως σε λένε; Για ένα χρόνια πολλά ακόμη στη γιορτή σου βρε αδερφέ!

Abraxas said...

Έχω καταλήξει ότι είναι ψυχολογικό το θέμα, μιας και η ιατρική δεν έκανε τίποτα και μιας και όταν είχε παύσει ήμουν καλύτερα ψυχολογικά. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι εδώ και πολύ καιρό έχω συμφιλιωθεί με την ηλιθιότητα του κόσμου και με το γεγονός ότι τίποτα δεν μου πηγαίνει καλά.
Το γιατροσόφι θα το έχω στο νου για όταν πάω κάτω μιας και έχουν ατελείωτες ρακές και μέλια εκεί. Ωστόσο αυτό που φταίει είναι ο καιρός της Αθήνας. Κάτω που ήμουν τις τελευταίες μέρες μπορούσα άνετα να κυκλοφορήσω με το πουκάμισο την ημέρα. Και στο λέω εγώ που κρυώνω σχετικά εύκολα και θέλω να ξενιτευτώ και στα βόρεια πανάθεμά με...
Οι έξι μήνες μου φαίνονται πολύ. Ωστόσο επειδή είμαι πολύ πολύ πολύ καλός -με έπιασε ο βήχας πάλι- κατά βάθος, αν έχω συμπαθήσει κάποιον δεν μπορώ να τον πληγώσω λέγοντας του ότι είναι παπάρι επειδή με γράφει τόσο καιρό. Αλλά σαν την αιγοκεράτζα και εγώ, μαζεύω και μετά βγάζω το δηλητήριο. Τρέμε κόσμε!!!
Θα έχεις email, αν το κάνω καλά...

ΛΙΑΚΑΔΑ said...

Χρόνια πολλά γκρινιάρη!!
Χρόνια καλά με υγεία και αγάπη!
Περαστικούλια!!

ΛΙΑΚΑΔΑ said...

Υ.Γ Δυο μιση μήνες βασανίζομαι από αυτοάνοση αλλεργία που προκαλεί βήχα και βραχνάδα στη φωνή...

Γιώργος said...

Εγώ δεν ξέρω τι να πω.. δεν ήξερα ότι ηταν τόσο χάλια τα πραγματα.
Πάντως, δεν το δείχνεις κιόλας και δεν το καταλαβαινει ευκολα ο αλλος.
Μα κι εγω το ιδιο κάνω, γι' αυτο μένω μονάχος μου! :D

Abraxas said...

Τι είναι η αυτοάνοση αλλεργία :S Πάντως η βραχνάδα είναι ωραία μερικές φορές :D :D ^^ Και κάνει και για ραδιόφωνο :D........μάλλον

Ευχαριστώω πολύ, τώρα αναρώνω (και καλά...) χρόνια πολλά και σε εσένα....




Abraxas said...

Τι εννοείς κάνεις το ίδιο;

Στην συγκεκριμένη ανάρτηση τα προβλήματα προέρχονται από τους άλλους και όχι από εμένα...

Let me guess....είσαι ο Γιώργος?!!?!?
http://www.youtube.com/watch?v=oHg5SJYRHA0 ---->hi :D :D

Γιώργος said...

-rickroll
Ωραια, φταινε οι αλλοι.. αλλα κι εσυ φταις ρε τρολλ! ποτε δεν εχεις ολο το δικιο! Να, σκεψου τι θα εκανες εσυ αν εβλεπες εναν σαν κι εσενα εξω στη σταση και πιανατε κουβεντα ή γινοσασταν φιλοι. Μεχρι που θα προχωρουσε αυτη η σχεση????? Θα μπορουσε να προχωρησει πολυ βαθια... αλλα θα γινόταν αυτό?????? θα καταλαβαινε ο αλλος εσυ τι ακριβως νιωθεις απο αυτο που θα εβλεπε? Κι αν καταλαβαινε κατι, τι θα έκανε(ς)?




Στελλα εδω said...

Σε διαβαζω σιωπηρα, καλες γιορτες!




Υ.Γ: Ταυτιζομαι (!)

Abraxas said...

Καλές γιορτές και σε εσένα δεσποινίς

Ελπίζω τα πράγματα να είναι καλά εκεί στην άλλη άκρη ^^

Abraxas said...

Δεν καταλαβαίνω που κολλάνε όλα αυτά. Το θέμα το παραπάνω έχει σχέση με τους άλλους.
Οι παραπάνω είχαν ευκαιρίες και βλέπεις τι εκάναν. Δεν έχει σημασία το τι δεν έκανα εγώ και δεν εξελίχθηκε η σχέση βαθύτερα...

Συγγνώμη για την καθυστέρηση αλλά ξεχνάω, ξέρεις...