We are all just prisoners here, of our own device.

6 Oct 2012

Το ημερολόγιο (ενός ακραίου) Kομμουνιστή*

''Αγαπημένο μου ημερολόγιο (από τις κενές σελίδες του ριζοσπάστη),


σήμερα πήγα στο πανεπιστήμιο με αυτό το καπιταλιστικό μέσο που λέγεται λεωφορείο. Εδώ, σε αντίθεση με την καπιταλιστικότατη πρωτεύουσα του καπιταλιστικού μας κράτους, η εταιρία Συγκοινωνιών είναι ιδιωτική και γεμάτη καπιταλιστικά συμφέροντα. Έπρεπε να πάω νωρίς το πρωί για να κολλήσω αφίσες και να μοιράσω φυλλάδια για το κόμμα στους ανίδεους χειραφετημένους συμπατριώτες και συναγωνιστές μου. Για το τελευταίο δεν το ξέρουν ακόμα αλλά θα γίνουν και το ΚΟΜΜΑ θα κυριαρχήσει επιτέλους. Αποφάσισα λοιπόν να πάρω ποδήλατο. Για την ακρίβεια θα το κλέψω πάρω από έναν συνάνθρωπό μου επ αόριστον. Θα καταλάβει ότι στον κομμουνισμό όλοι είναι ίσοι και μοιράζονται τα πάντα. Δεν γίνεται πια να ενισχύω αυτή την καπιταλιστική επιχείρηση που λέγεται **** μόνο και μόνο για να με πάει από την μια άκρη στην άλλη. Εξάλλου εγώ και οι συναγωνιστές μου χρειαζόμαστε ένα ποδήλατο. Ξέρεις πόσα άτομα χωράνε σε ένα ποδήλατο; Στα καπιταλιστικά ένας, στα κομμουνιστιικά ποδήλατα όμως χωράνε ΌΛΟΙ! 
Επίσης, θα πάψω να φοράω μπλουζάκια-μικροφίρμες επειδή κυκλοφορεί τελευταία η φήμη ότι δεν είμαι  αληθινός κομμουνιστής υποστηρίζοντάς τες. Θα τα χαρίσω και θα μου πλέξω ένα μάλλινο παλτό για όλο τον χειμώνα.
Οι νέοι άνθρωποι έχουν χάσει κάθε ελπίδα. Τους λέω ότι ο καπιταλισμός πρέπει να εξαφανιστεί και να θριαμβεύσει ο ήλιος του κομμουνισμού και με κοιτούν με ένα χαμένο ύφος. Ο καπιταλισμός είναι αναπόφευκτος στην εποχή που ζούμε μου λένε. Η επανάσταση είναι ένα άπιαστο όνειρο, ο κομμουνισμός είναι μια ξεπερασμένη ουτοπία, το προλεταριάτο δεν υπάρχει πια, και άλλα πολλά επιχειρήματα που συνθέτουν τα χειραφετημένα μυαλά τους. 

Σε καληνυχτώ, αύριο, με το ποδήλατό μου μας εγώ και άλλοι τρείς σύντροφοι θα πάμε για αφισοκόλληση, έχει και συνέλευση μετά....


ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ!''











*Το παραπάνω κείμενο πρόκειται για παρωδία των ιδεολογικών απόψεων κάποιον ακραίων αριστερών, που το μόνο που γνωρίζουν για τον κομμουνισμό είναι ο Marx και το Μανιφέστο του. Ο κομμουνισμός είναι σίγουρα πολλά περισσότερα από αυτά τα δύο, πόσο μάλλον όταν έχουν περάσει 150 χρόνια από την εμφάνιση των δύο. Πολλοί σίγουρα είναι αριστεροί αλλά δεν επιχειρηματολογούν με μόνο άξονα την ξεπερασμένη σε κάποια σημεία ιδεολογία του Marx. Νομίζω φαίνεται από το αντίστοιχο ελληνικό μας κόμμα τι συμβαίνει σε όποιον παραμένει κολλημένος κυριολεκτικά σε μια θεώρηση δύο αιώνων σχεδόν.

4 comments:

Anonymous said...

και τρομαξα οτι εννοεις οσα γραφεις μεχρι που ειδα το *
Α.

Abraxas said...

Αχαχαχαχα εε εντάξει είπαμε, μπορεί να είμαι αριστερών πεποιθήσεων και εγώ, αλλά παρωπίδες δεν φορώ σαν μερικούς :)

Μάντεψε ποια said...

Και ήθελα να γράψω ότι είναι περιττή η επισήμανση της παρωδίας, αλλά μετά ήρθα στα comments. Οι περισσότεροι κομμουνισταί που εγώ έχω γνωρίσει ανά καιρούς, δεν είχαν διαβάσει καν το κομμουνιστικό μανιφέστο(παρ' ότι ισχυρίζονταν πως το είχαν, ήταν προφανές το αντίθετο). Και η επιχειρηματολογία όλων των κομμουνιστών που γνωρίζω είναι μια και μοναδική και δεν έχει καμία σχέση με τον κομμουνισμό όπως εξελίσσεται ιστορικά και μετέπειτα κοινωνικά. Καλό κείμενο, θα μπορούσε να 'ναι πολύ μεγαλύτερο, αν δεν περιοριζόταν στο ποδήλατο.

Abraxas said...

Τόσο άσχημα ε; Και σκεφτόμουν να γράψω και για το Κεφάλαιο, αλλά τον πρώτο τόμο μόνο :D. Καλύτεερα που δεν το έκανα.

Ωστόσο δεν είχα έμπνευση και δεν ήθελα να το κουράσω. Το ευχαριστήθηκα αρκετά μόνο και μόνο με την αναφορά στο κομμουνιστικό ποδήλατο :D