We are all just prisoners here, of our own device.

28 Sep 2012

Things I Do Not Understand

Ή εγώ είμαι τέρας της φύσεως (όπως λέμε τέρας μαθήσεως), πολυτάλαντος, ευφιέστατος και άλλα πολλά ή οι άλλοι είναι εντελώς άσχετοι. 
Όπως και να έχει και στις δύο περιπτώσεις εγώ είμαι αυτός που υπερέχει. Καλό!

Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν κάποιοι άνθρωποι να μη μπορουν να κάνουν ή να καταλάβουν κάποια απλά πράγματα.

-Ποδήλατο.
Δεν λέω να ξέρεις να κάνεις ισορροπία, υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους βγαίνει να κάνουν ισορροπία, αλλά να ξέρεις έχεις μάθει ισορροπία και να πηγαίνεις σαν μεθυσμένος, ξυρίζοντας κολώνες και περαστικούς. Οι οποίοι σου φταίνε κιόλας!
Επίσης, οι ταχύτητες. Αν το πας πάνω μπορείς να πας πιο γρήγορα, αν το πας κάτω ανεβαίνεις ανηφόρες(!). 
(Προσοχή το παραπάνω μπορεί να διαφέρει από ποδήλατο σε ποδήλατο. Μιλάμε για το συγκεκριμένο ποδήλατο!)

-Table Tennis και λοιπά
Ερώτηση μαθητού: Πώς καταλαβαίνεις πόση δύναμη πρέπει να βάλεις για να μην βγει απ'έξω η μπάλα;
Δεν ξέρω... Πώς καταλαβαίνεις ότι ένα αυτοκίνητο που έρχεται θα σε πατήσει αν περάσεις ΤΩΡΑ τον δρόμο;
Λογική. Το ίδιο πράγμα είναι.

-Αριθμημένα Ντουλαπάκια
Έχεις δέκα (10) ντουλαπάκια μπροστά σου, από το ένα (1) μέχρι το δέκα (10) τα οποία είναι σε αύξουσα σειρά (ξέρεις, 1-2-3-4-5 κοκ) και δεν μπορείς να βρεις το ντουλαπάκι νούμερο πέντε (5).
Τι κάνεις;
Απάντηση: Καλείς βοήθεια
Βοήθειααα, δεν το βρίσκω!!

-Ηλεκτρικές/Ηλεκτρονικές Συσκευές
 -iPhone (τσ τσ)
 Το αγοράζεις. Ωραία ως εδώ. Αλήθεια πώς φορτίζει; (!)
 -Πλυντήριο
 Εντάξει, δεν είναι σαν την πρώτη περίπτωση. Όχι δεν θέλει φόρτισμα! Να είναι συνεχώς στην πρήζα θέλει, κάτι που συνήθως συμβαίνει. Αλλά το να μη μπορείς να διαβάσεις τα γραμματάκια είναι έλεος.
Εμένα το δικό μου γράφει. Σύντομο, Πολύπλοκο(!), Υπερπολύπλοκο(!!), Δια Μαγείας(!!!), Για Μάλλινα κλπ. Το βάζω στο σύντομο και ξεμπέρδεψα. *
 *Τα χρωματιστά πάνε με τα χρωματιστά, τα άσπρα με τα άσπρα και τα μαύρα με τα μαύρα.
-Τα γκρι όμως;

-Θάλασσα και λοιπά
 Δεν θέλει πτυχίο για να επιπλεύσεις. Και ένα μωρό το κάνει. Και αυτό αν γκρινιάζει και παραπονιέται δικαιολογείται επειδή είναι μωρό! Δεν λέω να κάνεις συγχρονισμένη κολύμβηση μαζί με άλλους δέκα. Απλά να επιπλεύσεις, χωρίς να φοβάσαι πότε θα βουλιάζεις σαν πέτρα.
Και όχι, σε ύψος νερού μέχρι τον αστράγαλο δεν μπορείς να επιπλεύσεις, ούτε να μάθεις να επιπλέεις. -.-

-Google
Στο google δυστυχώς ή ευτυχώς μπορείς να βρεις τα πάντα για τους πάντες
Από το πώς να ανοίξεις μια τρύπα στον τοίχο μέχρι πώς να χρησιμοποιήσεις μαύρη μαγεία.
Και όμως αυτό δεν το ξέρουν όλοι. Με ρωτάνε λοιπόν συνέχεια, πώς να πάω εκεί, τι ώρα ανοίγει το ένα, τι ώρα κλείνει το άλλο, πότε αρχίζουν τα μαθήματα της σχολής (ΝΑΙ!) και το καλυτερο, τι συμβαίνει με αυτές τις μάσκες που φορούσαν στον ψυχρό πολεμο.

Ας πάρουμε την τελευταία περίπτωση. Η τύπισσα έχει όλα τα στοιχεία-λέξεις κλειδιά που χρειάζεται ήδη, μέσα κιόλας στην δικιά της ερώτηση. Εμένα γιατί με ρωτάει; Και εγώ από το google θα τα βρω.
How to use google. Damn it's complicated!


Τα παραπάνω μου συμβαίνουν αρκετά συχνά για να αναρωτιέμαι αν όντως είναι όλοι τους τόσο ανίκανοι ή χαζοί.



Update: Σχετικά με το ποδήλατο.
Σήμερα είδα ένα αγοράκι, ήταν δεν ήταν πέντε χρονών να κάνει ποδήλατο με άψογη ισορροπία. Και προηγουμένως ένα άλλο αγοράκι, μεγαλύτερο να κάνει ποδήλατο αλλάζοντας ταχύτητες. Περίεργα πράγματα.

26 Sep 2012

Το να παίζουν με τον πόνο σου, είτε το ξέρουν είτε όχι, είναι σπαστικό.

Έχεις όλα τα άλλα δηλαδή, έχεις και τους άλλους να σου κάνουν προξενιό και να λένε
τυχαία υποννοούμενα για αλλαγές που χρειάζεσαι και τα λοιπά.
Ναι εντάξει, αλλά κάποια πράγματα δεν γίνονται έτσι απλά.
Δεν είναι ''θέλω νερό'', πας και πίνεις.

Και έχω δει τι μου συμβαίνει όταν ''πίνεις''

Δυστυχώς: 
                              - Έχουν βγάλει λίστα, με προίκα ή χωρίς (δεν μας νοιάζει)
                         -  Είναι αδίστακτοι και
                         -  Δεν χρειάζονται έγκριση


22 Sep 2012

Λίστα #5

Η λίστα αρ 5, έξι φανελάκια, έξι σώβρακα και έξι μαντήλια, αποτελούσε πάντοτε πρόβλημα για τους ερευνητές, εξαιτίας της απόλυτης έλλειψης καλτσών
 
 
Σίγουρα δεν πρόκειται για αυτή την λίστα.
Πας, ω ναι, για τρεις μέρες και καταλήγεις για δύο εβδομάδες λόγω αποτυχημένης αποθεραπείας. Δεν μπορείς να φας, να πιεις και να καταπιεις, ούτε να μιλήσεις. Δύο εβδομάδες αντί για τρεις μέρες.

Κατέληξα, ασχέτως με τα παραπάνω:
 
-Ότι, και ξεμπέρδεψα με οποιον έχει σχέση με την μια και μοναδική πόλη. Πλέον ασχολούμαι όποτε θέλω και όχι όποτε με θυμούνται όσοι πηγαίνουν εκεί. Συνεπώς:
    -Να βάλω στην λίστα και τους ''αναποφάσιστους καλοκάγαθους ανθρώπους'' 
 
-Να ξεπεράσω το πρόβλημα ότι με διαβάζουν γνωστοί. Όποιοι θίγονται από αυτά που διαβάζουν ή βρίσκουν τυχόν ομοιότητες (και διαφορές) πρόβλημά τους. Δεν γνωρίζω, δεν απαντώ
    -Σχετικά με το βλογ, θα πάψω να βρίσκω τίτλους τραγουδιών για κάθε ανάρτηση. Αν τύχει καλώς,
     αν όχι καλύτερα. Αυτό το γράφω για να το δω, γιατί αν δεν το κάνω δεν πρόκειται να το πάρω
     τοις μετρητοις. -Προσωπικά κολλήματα-
        -Θα 'θελα (χωρίς το κατέληξα) να γράφω καμμία αποτυχημένη ιστορία παραπάνω αν είχα
          καμμία τόσο γαμάτη ιδέα στο μυαλό μου που βγαίνει τόσο αποτυχημένα στο γραπτό μου
 
-Να μου βρω παρέα
    παρέα
    ουσ. θ. παρέα 
               1 ομάδα φίλων
               2 συντροφιά
 
-Να αποδεχτώ ότι οι περισσότεροι είναι κομπλεξικοί. Ή ότι εγώ έχω υψηλές απαιτήσεις (high expectations). Συνεπώς
    -Να αδιαφορώ για πολλούς που μου δίνουν το δικαίωμα να το κάνω. Συνεπώς
        -Να μισήσω τον κόσμο, αλλά να το κάνω με αγάπη (και μέτρο). (Κλεμμένο)
 
-Να αποδεχτώ επίσης πως οι περισσότεροι είναι μόνο λόγια
 
-Να αποδεχτώ ότι ο πολύς καιρός είναι λίγος τελικά για να σε ξεχάσει το παρελθόν σου. Ειδικά όταν κλαψουρίζει σαν παιδάκι και τρίβεται σαν ενοχλητική γάτα.

-Να βρω τον παλιό γαμάτο μου εαυτό
 
 
 

21 Sep 2012

We Bought a Zoo

''You know, sometimes all you need is twenty seconds of insane courage. Just literally twenty seconds of just embarrassing bravery. And I promise you, something great will come of it''
&


We Bought a Zoo

17 Sep 2012

Rum Diary

''Human beings are the only creatures on Earth who claim a God, and the only living thing that behaves like it hasn't got one. Does the world belong to no one but you?"
 Rum Diary

13 Sep 2012

Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη

Όταν στην κορυφή του κράτους (τους) παίζουν βιολί, τι άλλο περιμένει κανείς παρά να χορεύουν όσοι βρίσκονται κάτω;

Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη
Karl Marx

8 Sep 2012

Suicide*

''Γιατί η ζωή μου να είναι τόσο σκατά;''

Το επαναλαμβάνει κάθε μέρα τα τελευταία τρία χρόνια. Από τότε που έχασε τον καλύτερό και μοναδικό του φίλο...και όχι μόνο. 

Είχαν συζητήσει άπειρες φορές για το θέμα της αυτοκτονίας. Και οι δύο θεωρούσαν ανθρώπινο δικαίωμα  να έχεις την δυνατότητα και την ελευθερία να αυτοκτονήσεις. Δική σου ζωή είναι, την κάνεις ό,τι θες. Και εξάλλου αν δεν πιστεύεις σε κάποιον θεό, τον Θεό τους, τι σε νοιάζει και το θέμα της ταφής. Ας σε κάψουν, ας κάνουν ό,τι θέλουν. Τι σημασία έχει; Το σώμα μας είναι δικό μας και το κάνουμε ό,τι θέλουμε στο κάτω κάτω.

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν είχε υποψιαστεί το παραμικρό για την επιθυμία της για το θάνατο. Τον συζητούσε πολύ, ήταν περίεργη να τον καταλάβει, τον φιλοσοφούσε και υπέθεται πώς να είναι, αλλά ποτέ δεν έδινε κάποια υποψία επιθυμίας. 

Εκείνος είχε τις ίδιες πάνω κάτω απόψεις. Επηρεασμένος μάλιστα από εκείνη. Ωστόσο φοβόταν τον θάνατο στους άλλους. Της το είχε πει. Το θυμόταν, δεν το θυμόταν εκείνη ελάχιστη σημασία έχει. Θα μπορούσε να σκοτώσει τον εαυτό του αλλά όχι να επιβιώσει από το θάνατο κάποιου άλλου που αγαπούσε. Και εκείνη πέθανε. Ξαφνικά. Μια μέρα. 

Ήταν η πρώτη φορά που έκλαψε για κάποιον άνθρωπο. Αδυνατούσε να το πιστέψει. Ήλπιζε να έχει γίνει κάποιο λάθος ή μια απλή συνωνυμία. Αλλά όχι. Ο θάνατος τον βρήκε όταν του ζητήθηκε να επιβεβαιώσει το πτώμα της. 

Της το είχε πει
''Με τρομάζει ο θάνατος σε όλους εκτός από εμένα''

Έκτοτε έχει προσπαθήσει πολλές φορές να βρει κάποιον σαν και αυτή. Να βρεί κάποιον να κάνει παρέα. Να νοιώσει λίγη από την ευτυχία. Δεν το έχει πει σε κανέναν βέβαια, γιατί ξέρει. Ξέρει ποια θα είναι η απάντηση. 

''Δεν μπορείς να ψάχνεις κάποιον με κριτήριο εκείνη, ο καθένας είναι διαφορετικός.
Δεν θα βρεις ποτέ κανέναν ίδιο.''

Όμως κανένας δεν μπορεί να τον καταλάβει. Κανένας δεν κάνει τον κόπο να καταλάβει πώς ήταν να έχεις κάποιον και να ξέρεις ότι είναι εκεί για εσένα. Και μια μέρα, έτσι απλά, χωρίς προειδοποίηση να τον χάνεις.

Η πρώτη του προσπάθεια συναναστροφής με ανθρώπους κατέληξε σε βιασμό. Δεν έχει σημασία τι και πώς. Παρόλα αυτά το ξεπέρασε. Ισως. Κάπως. Ήταν και μόνος του πια. 
Η δεύτερη προσπάθεια σχετιζόταν με έναν έρωτα. Τραυματικό όπως μου τον περιέγραψε. 

Από τότε έχει πάψει να προσπαθεί για να βρει κάποιον. Κάθεται τα βράδια και την σκέφτεται. Μερικές φορές όταν τα πράγματα πηγαίνουν ακόμα πιο άσχημα της μιλάει της κάνει την ίδια ερώτηση που της έκανε πάντα ''Γιατί η ζωή μου να είναι τόσο σκατά;''



*Leave me here, leave me there
Did you smile, did you cry 
And do you need an alibi 


1 Sep 2012

Sad Story

-Συγγνώμη, είχα κάποια προβλήματα
-Τι προβλήματα;
-Μπλέκω με ανθρώπους...
 
 
...this is my favorite sad story