We are all just prisoners here, of our own device.

27 Aug 2012

In the Year 2525*

Η Μ. είχε την ατυχία να πέσει θύμα, ενός νεωτερικού πειράματος, ενός από τα πολλά που σκέφτεται η επιστήμη, για να αποδείξει πως όλα γύρω μας είναι ορθολογικά φτιαγμένα και δεν διέπονται από ανύπαρκτους θεούς και ανδιοτελείς σχέσεις. -Δεκτό-

Το πείραμα λεγόταν ''Αγάπη''. Μια ιδέα ενός από τα πιο διεστραμμένα μέλη της επιστημονικής ομάδας που σκέφτηκε το πείραμα. Ένα κωδικό όνομα, με όλη την σημασία της λέξης/φράσης, το οποίο σκοπό φυσικά είχε να μην αποκαλύψει στα θύματά του τους σκοπούς του.

Σκοπός του πειράματος ήταν να αποδείξει πως οι σχέσεις γονέων και παιδιών είναι απλά κάτι το τεχνιτό, κάτι που τυχαίνει και πώς στην θέση του ενός θα μπορούσε να είναι κάποιος άλλος, καλύτερος ή όχι. Κάτι σαν το τέλος του έρωτα που περιέγραφε ο Simmel: κάποτε, ο έρωτας φτάνει σε ένα σημείο όπου οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι στην θέση αυτού που είναι τώρα θα μπορούσε να είναι κάποιος άλλος, εξίσου καλά.

Έτσι και με την σχέση γονιών-παιδιών. Κάποιος άλλος θα μπορούσε να είναι στην θέση τους. Εξίσου καλά. Γονιός ή παιδί.

Ήταν κάποια μέρα του ...84, τη χρονιά που γεννήθηκε η Μ. Οι γονείς της δεν είχαν ιδέα ότι θα έπαιρναν μέρος στο συγκεκριμένο πείραμα. Μόνο ότι οι κανονισμοί του νοσοκομείου -τους οποίους δεν γνώριζαν ακόμα- προϋπέθεταν το να πλυθεί το μωρό σε ένα άλλο δωμάτιο για λόγους αισθητικής. Ναι, αυτό είπαν. Μόνο για λίγα λεπτά έλειψε το μωρό και στην θέση του επέστρεψε ένα άλλο μωρό, η Μ. Το πρώτο μωρό, με την υπόθεση ότι ευτυχεί και ζει, παρακολουθείται προφανώς μέχρι σήμερα όπως η Μ για να δουν πώς εξελίσσεται το πείραμα.

Οι επιστήμονες, όπως και οι γονείς, των τέσσερων ζευγαριών που είχαν επιλεγεί ήξεραν το φύλο του παιδιού τους από καιρό. Για αυτό επιλέχθηκαν άλλωστε, δύο κορίτσια και δύο αγόρια, με γονείς σχετικά όμοιους μεταξύ τους για να μην υπάρχουν εκπλήξεις στο θέμα της ομοιότητας. Λογικό. Σκέψου να είσαι ξανθός και το παιδί σου να βγαίνει μελαχροινό.

Στο διπλανό δωμάτιο, βρισκόταν η μητέρα του άλλου κοριτσιού και σημερινή μητέρα της Μ. Μάλιστα, η συγκεκριμένη γυναίκα επρόκειτο να  γεννήσει σε ένα άλλο νοσοκομείο, αλλά η επιστημονική ομάδα κινητοποίησε την απαραίτητη γραφειοκρατία και την ανάγκασε, έμμεσα φυσικά, να μετακομίσει στο συγκεκριμένο νοσοκομείο και δωμάτιο. Εξάλλου, εφόσον εκείνη δεν θα είχε καμμία περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση τι την ένοιαζε.

Η σημερινή ''θετή'' μητέρα της Μ. γέννησε με καισαρική. Το ίδιο και η βιολογική της μητέρα. Ο γιατρός, της κάθε μιας από της δύο γυναίκες έκρινε ότι αυτή ήταν η καλύτερη επιλογή για εκείνη και όχι μια κανονική γέννα. Εξάλλου τα χρήματα που του υπόσχονταν για αυτή του την ''κρίση'' ήταν πολλά. Ούτως ή άλλως με την καισαρική θα εξασφαλιζόταν και ο απαραίτητος συγχρονισμός για την ταυτόχρονη γέννηση και ανταλλαγή των παιδιών.

Μόλις γεννήθηκαν τα δύο κορίτσια αμέσως μεταφέρθηκαν σε ένα τρίτο δωμάτιο, όπου πλύθηκαν και πήραν το ένα την θέση του άλλου. Οι μητέρες δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να δουν τα πραγματικά παιδιά τους. Αν και ρώτησαν τους γιατρούς γιατί τους πήραν τα παιδιά αμέσως, δεν συνέχισαν το θέμα. Έτσι και αλλιώς σε δύο λεπτά -πολύς χρόνος για μια γυναίκα που μόλις γέννηση- τα είχαν φέρει πίσω, καθαρά και τυλιγμένα σφιχτά σε μια άσπρη πετσέτα, κλαίγοντας δυνατά για τον ερχομό τους σε αυτό τον κόσμο. Ίσως βέβαια και για την ατυχία τους να έχουν επιλεχθεί για ένα τέτοιο πείραμα. Ποιος ξέρει.



*In the year 6565
Ain't gonna need no husband, won't need no wife
You'll pick your son, pick your daughter too
From the bottom of a long glass tube
 
 


Η συγκεκριμένη ιστορία, αν μπορεί να την πει έτσι κανείς, προοριζόταν αρχικά για ένα άλλο blog.
Ωστόσο, την ανεβάζω και εδώ μέχρι το συγκεκριμένο blog (και άτομο) να αφυπνηθούν.





21 Aug 2012

They spoil every romance by trying to make it last forever                                                                                                                                            -Oscar Wilde

12 Aug 2012

Παραπομπές

Υποθετικά/Αναμενόμενα αποτελέσματα
για όσους τα ζήτησαν


Επειδή όλοι έχουμε ένα άλλο εαυτό έτοιμο να ξεσπάσει όταν κουραστεί (και αν χρειαστεί)

(λινκ)

5 Aug 2012

Back to Black

Η υπερβολική αισιοδοξία σκοτώνει. Φταίει το δεκαήμερο ευτυχίας, φταίνε οι ευχές του Σ., εγώ πήρα μια μεγάλη δόση αισιοδοξίας.

Δεν ξέρω γιατί έφυγα από εκεί. Αλλά και εκεί δεν είναι καλύτερα. Τα πολυάσχολα βράδια είναι κάτι για να ξεχνιέμαι. Έχουν και αυτό το καλό της ταχύτητας στους άδειους, βραδινούς, δρόμους της πόλης την ώρα της επιστροφής.

Τουλάχιστον στο σκοτάδι όλα φαίνονται μαύρα και ίδια. Χωρίς ελπίδες και δήθεν.


...and I go back to black