We are all just prisoners here, of our own device.

17 May 2012

Don't You Need Somebody To...

Κάπου αλλού έγραψα σε μια παρένθεση 
''έχω ανάγκη να ενδιαφερθεί για εμένα κάποιος, έστω και έτσι''

Έχω ανάγκη από κάποιον που μπορεί να με κάνει να γελάσω
Να γελάσω πολύ
Πάρα πολύ

Όχι. Η ποσότητα δεν καθορίζει την ευχαρίστηση. Η ποιότητα την καθορίζει. 

Έχω ανάγκη από κάποιον που μπορεί να με κάνει να γελάσω
Να γελάσω αυθόρμητα
Να γελάσω πραγματικά

ΥΓ: Δεν μπορώ να (χαμο)γελώ μόνο για εσένα, για να φανεί ότι έχουμε κάτι κοινό

8 comments:

Στελλα εδω said...

Πιθανολογω πως οι αλλοι ενδιαφερονται, απλα οχι με το δικο μας τροπο. Οποτε εμεις οταν ειμαστε σε θεση να αντιληφθουμε το ενδιαφερον, πραγμα που δε συμβαινει παντα, δεν ειμαστε απαραιτητα σε θεση να το εκτιμησουμε...

Καταλαβαινω τι εννοεις παντως.

(Χαιρομαι μαζι σου:) οσο μου το επιτρεπει η κατασταση μου. Καλημερα σου!)

Anonymous said...

Υπεροχε ανθρωπε,δυστυχως ειναι πολλοι γυρω μας που θελουν να (χαμο)γελαμε μονο για εκεινους για να φανει οτι εχουμε κατι κοινο αλλα αυτους καλο ειναι να τους αποφευγουμε(εγω τουλαχιστον)διακριτικα.

Abraxas said...

Λέτε; Δεν γνωρίζω να πω την αλήθεια.
Όσο για την διακριτικότητα...δεν μου χρειάζεται...τους αποφεύγω αγνοώντας τους (:

Καληνύχτα

Abraxas said...

Συμφωνώ με την πρώτη θεώρηση αγαπητή.
Ωστόσο, το ''έστω και έτσι'' αναφέρεται στο τυπικό ενδιαφέρον που μας δείχνουν κάποιοι

Η κατάστασή σου πλησιάζει σε ένα ευχάριστο τέλος!
-Εισήγαγε κλισέ φράσεις που σου λένε όλοι για το τέλος του σχολείου και τις επικείμενες γαμάτες(;) καταστάσεις-

Καληνύχτα δεσποινίς

Anonymous said...

Υπεροχε ανθρωπε η διακριτικοτητα ειναι(για εμενα τουλαχιστον)για να μην τους πληγωσουμε,αλλα και παλι δικιο εχετε καιρος να αρχισουμε ολοι μας να τους αγνοουμε.

Abraxas said...

Αν μας θέλουν τόσο πολύ καλά θα κάνουν να το δείξουν, πέρα από το να μας χαμογελούν.
Και επίσης, νομίζω πως πρώτα θα πρέπει να βάζουμε τον εαυτό μας και μετά τους άλλους. Οπότε πρώτα να μην πληγωθούμε εμείς και μετά εκείνοι. Αυτό έχω δει πώς είναι καλύτερο τον τελευταίο καιρό.

Anonymous said...

Υπεροχε ανθρωπε, ζουμε στην εποχη του ατομικισμου αλλα με το να βαζουμε πρωτο τον εαυτο μας δεν μας βοηθαει να χτισουμε κανενος τυπου ανθρωπινη σχεση,οποτε ναι το να χαμογελαμε και να μας χαμογελουν απο μονο του δεν φτανει,κι αν οι αξιωσεις του απεναντι μας φτανουν μεχρι εκει καλο ειναι να απομακρυνομαστε με οποιο τροπο ειναι δυνατο.

Abraxas said...

Συμφωνώ. Επειδή όμως κάθε σχέση βασίζεται στον εγωισμό μας -κάθε σχέση- όντας εγωιστές συνάπτουμε ανθρώπινες σχέσεις.
Νομίζω πως καλύτερα είναι να έχουμε τον εαυτό μας πρώτο και μετά να ικανοποιούμε όλους τους άλλους. Όχι να έχουμε τον εαυτό μας και όλους τους άλλους σαν δύο διαφορετικές ομάδες.