We are all just prisoners here, of our own device.

2 Jan 2012

Think Again

Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνω κάθε φορά και καταλήγω να φαίνεται ότι έχω άδικο ή ότι έκανα κάτι λάθος... πάντα όμως !

- Ξεχνάω τι θέλω να γράψω | κλασσικό φαινόμενο

Τέλος πάντων , πέρα του ότι καταλήξαμε , άτυπα , στο ότι εγώ είμαι αυτός που έχει και το πρόβλημα , συνέβησαν και μερικά μικροπράγματα - άσχετα με ανθρώπους - που μου έφτιαξαν λίγο την διάθεση...

Βρήκα σε μια βιβλιοθήκη ''Η Γαλλική Άνευ Διδασκάλου'' έκδοση τυπωμένη το 1987 ! Πέρα του ότι έψαχνα ένα τέτοιο βιβλίο , η μυρωδιά του είναι θεσπέσια ! Μυρίζει παλιό !

Προηγουμένως όμως , παρακολούθησα λίγο την Φιλαρμονική Ορχήστρα της Βιέννης (link) και με κάποιο περίεργο τρόπο με ηρέμησε....

Το ρομαντικό για το τέλος .... θα το γράψω σε πρώτο πρόσωπο γιατί έτσι το άκουσα και έτσι με συγκίνησε ... ''Το σ' αγαπώ θέλω να μου το γράψεις σε χαρτί για να το πάρω και να το κρατήσω για πάντα'' 


                     -Κατά τα άλλα? -Παγερά αδιάφορα!

4 comments:

*Douli* said...

Αν αυτά είναι παγερά αδιάφορα τύφλα να έχουν να ενδιαφέροντα!!!

Καλή χρονιά!

Abraxas said...

Αντιθέτως , αυτά ήταν τα μόνα ενδιαφέροντα

Ευχαριστώ ... επίσης

Στελλα εδω said...

"Πέρα του ότι καταλήξαμε , άτυπα , στο ότι εγώ είμαι αυτός που έχει και το πρόβλημα" Κατι μου θυμιζει...Μ αρεσει να σε (ξανα)διαβαζω.

Abraxas said...

Χαίρομαι ! (: