We are all just prisoners here, of our own device.

27 Dec 2011

Σε άφησα να μπεις στο μυαλό μου πάλι... Νομίζω έγινε προχθές. Πρέπει να βρω κάτι να απασχολήσω το μυαλό μου για να σε αποβάλω πάλι. Πάνω που τα πήγαινα τόσο καλά!


Και όχι δεν κάνουμε δώρα με μια αίσθηση υποχρέωσης αυτές τις μέρες όπως έγραφες στο μπλογκ σου ! 
Το κάνουμε γιατί έτσι αισθανόμαστε με τους περισσότερους.


Θυμάσαι πόσα δώρα σου είχα δωρίσει? / τώρα σίγουρα θα τα έχεις σε κάποιο κουτί για να μην τα βλέπεις , όπως ξέρω ότι κάνεις ή ακόμα , θα τα έχεις πετάξει , κάτι που είμαι βέβαιος ότι μπορείς και σίγουρα έχεις κάνει / 


Θυμάμαι τότε όταν πήγα στο εξωτερικό πως ήθελα να σου πάρω τόσα πολλά. Όλα μου φαίνονταν τόσο ιδανικά για εσένα... Τελικά περιορίστηκα σε τρια δώρα....
Ένα σημειωματάριο , για να γράφεις τις σκέψεις σου , τις οποίες άφηνες πάνω σε κάθε χαρτί.
Ένα κουτί με πολλά διαφορετικά είδη τσαγιού , το οποίο λάτρευες.... μου είχες πει μάλιστα , ότι θα πιούμε μαζί όταν έρθω στην νέα πόλη σου - περιττό να πω ότι δεν ήρθα - και
Ένα σαπούνι αρωματισμένο με λεμόνι , του οποίου το άρωμα λάτρευες ....


                 Ήταν πολλά δώρα για έναν φίλο...
Ίσως να αποκαλύφθηκα . Ίσως να το κατάλαβες . Ίσως όχι.


Μετάνοιωσα για αυτά που δεν έκανα και για το ότι ήμουν όπως ήμουν τότε. 
Τώρα πια δεν με νοιάζει.


Αρκετά όμως σε άφησα να μπεις στις σκέψεις μου (για τώρα) , τόσο που να με αναγκάσεις να σου αφιερώσω τόσο χρόνο. 
                     
                                                                                                                       Φύγε!




Τώρα πια συνειδητοποιώ ότι σε σκεφτόμουν μολυσμένα , αυτό έφταιγε .
Πρέπει να βρω ένα άλλοθι για την συνείδησή μου ξέρεις....

4/2/12

2 comments:

Κάποια* said...

Καλή χρονιά,ότι επιθυμείς =)

Abraxas said...

Ευχαριστώ !